۴. خصوصیتهای قرآن: اصالت
قرآن کریم و مهربان، اساسیترین منبع فقاهتی و سرچشمه اصیل معارف شماره تلفن مسجد سجاد مشهد اعتقادی، اخلاقی و عملی اسلام میباشد؛ چون:
این کتاب آسمانی، اعجاز جاوید رسول خاتم صلی اللَّه علیه و آله و معتبرترین مدرک آدرس مسجد سجاد مشهد رسالت وی و بلکه همگی انبیای الهی میباشد؛
مهمترین ادله حُجّیت سنّت، قرآن میباشد؛
معارفی که از فرستاده پروردگار صلی اللَّه علیه و آله و یا این که اهل رزرو مسجد سجاد مشهد بیت وی صادر گردیدهاند، ریشه در قرآن دارا هستند.
قرآن، واحد سنجش تشخیص درستی گزارشهای حاکی از سنّت فرستاده صلی اللَّه علیه و آله و اهل بیت علیهم السلام میباشد. بر همین اصل، فرستاده معبود صلی اللَّه علیه و آله در حدیث پی در پی ثقلین، مسجد سجاد مشهد قرآن را گرانقدرترین ودیعت رسالت و «ثقل اکبر» نامیده میباشد.
۱۰ خصوصیت قرآن کریم ومهربان که شمارا شگفت زده مینماید
۵. تحریف ناپذیری از اساسیترین خصوصیت قرآن
یک دیگر از خصوصیتهای قرآن، آن میباشد که در زمان فرصت، دستْ خوشِ تحول و تغییرو تحول (از قبیل افزودنی یا این که کاستنی) نشده میباشد. نازل کننده این کتاب، خویش، به این زمینه، سند داده میباشد: «إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنَّا لَهُ لحفظون؛ ماییم که بیان (قرآن) را نازل کردیم و ما نیز پاسبان آن خوا هیم بود».
تاریخ مسلمانها و کاراییهای انجام شده در نگارش و خواندن قرآن کریم و مهربان و دیگر دلایل مصونیت قرآن از تحریف نیز بر این مسئله، شهیدشدن میدهند.
۶. کاملیّت قرآن کریم ومهربان
قرآن، در حوزه رسالت خویش، جامع میباشد و از ذکر هیچ چیزی که در هدایت بشر نقش داشته باشد، فرو گذار نکرده میباشد: «تِبْیَنًا لِّکُل شَیْءٍ؛ تبیین کننده هر چیزی میباشد» پیشین از آیهها قرآنی، نبی صلی اللَّه علیه و آله و اوصیای وی نیز بر این زمینه، شهیدشدن دادهاند.
گران قدرترین قرآن شناس، یعنی نبی آفریدگار که گیرنده وحی میباشد، در حدیثی، درباره کاملیّت قرآن مهربان، اینگونه میفرماید:
هُوَ الدَّلیلُ یَدُلُّ عَلَی السَّبیلِ، وَ هُوَ کِتابُ تَفصیلٍ وَ بَیانٍ وَ تَحصیل، هُو الفَصلُ لیسَ بالهَزلِ، وَ لَهُ ظَهرٌ وَ بَطن، فَظاهِرُهُ حُمعدودُ اللَّهِ وَ باطِنُهُ عِلمُ اللَّهِ والا، فَظاهِرُهُ وَثیقٌ، وَ باطِنُهُ عَمیق، لَهُ تُخوم، وَ علی تُخومِهِ تُخومٌ، لا تُحصی عَجائِبُهُ وَ لا تُبلی غَرائِبُه، فیهِ مَصابیحُ الهُدی وَ مَنارُ الحِنادرَةِ، وَ برهانٌ علَی المَعرِفَةِ لِمَن عَرَفَ النَّصَفَةَ.
قرآن، رهنمایی میباشد که خط مش را نماد می دهد. قرآن، کتاب شرح و روشنگری و علم آموزی [حقایق]میباشد. جداکننده دربین حق و فسخ میباشد و مزاحبردار وجود ندارد. ظاهری داراست و باطنی.
ظاهرش حکم [و امر]خداست و باطنش دانش آفریدگار متعال. پس ظواهر آن، سفت و پایدار میباشد و باطنش ژرفایی دارااست و ژرفایش نیز ژرفایی دارااست. شگفتیهایش بیشمارند و شگفتیها و غرایبش کهنه و مجموع نمی شوند.
لامپهای هدایت و پرتوگاههای حکمت، در قرآن اند؛ و برای هر کس انصاف داشته باشد، پند به سوی معرفت و آشنایی میباشد.
امیر مومنان علیهالسلام که بعداز رسول صلی اللَّه علیه و آله آشناترین آدم با معارف تعالی و آفریننده کتاب الهی میباشد، در حدیثی، قرآن را اینگونه تعریف فرموده میباشد:
بعد کتاب را بر وی فرو ارسال کرد، و آن، نوری میباشد که چلچراغهایش بدون صدا نمی شوند. چراغی میباشد که شعلهاش، فروکش نمینماید. دریایی میباشد که به ژرفایش نمیاقتدار رسید.
پاد شاه راهی میباشد که پیمودنش [آدمی را]به گمراهی نمیکشاند. شعاعی میباشد که پرتو آن، به ظلمات نمیگراید. فرقانی (سنجهای برای حق و فسخ) میباشد که برهانش، بی سروصدا [و فسخ]نمیگردد.
بنای روشنگری میباشد که مبناهایش، فرو نمیریزند. درمانی میباشد که بیم برگشت بیماریها در آن نمیرود. قدرتی میباشد که هوادارانش باخت نمیخورند و حقّی میباشد که یارانش، صرفا و بی یاروهمدم، نهاده نمیشوند.
پس قرآن، معدن ایمان و کانون آن میباشد، و چشمههای علم و دریاهای آن، و بوستانهای عدل و آبگیرهای آن، و مبناهای اسلام و نهاد آن، و درّههای حق و دشتهای آن میباشد.
۷. جاودانگی بارزترین مشخصه قرآن
یک کدام از پر رنگترین نکاتی که در روایات نبی صلی اللَّه علیه و آله و اهل بیت علیهم السلام در تبیین مقام قرآن در اسلام گزینه تأکید قرار گرفته، تداوم حیات و جاودانگی این کتاب آسمانی میباشد. در حدیثی از امام باقر علیهالسلام آمده میباشد:
إنَّ القُرآنَ حَیٌّ لا یَموتُ، وَ الآیَةَ حَیَّةٌ لا تَموت، فَلَو کانَتِ الآیَةُ إذا نَزَلَت فِی الأَقوامِ ماتوا ماتَتِ الآیَة، لَماتَ القُرآنُ، و لکِن هِیَ جارِیَةٌ فِی الباقینَ کَما جَرَت فِی الماضین.
قرآن، زنده میباشد و نمیمیرد، و آیه [های آن]نیز زندهاند و نمیمیرند؛ چون چنانچه آیهای که در باره اقوامی نازل شدهاست، با مُردن آن ها میمُرد، قرآن نیز مُجایگاه بود؛ لکن قرآن، فی مابین آیندگان، روان میباشد، همچنان که بین گذشتگان، روان بود.
همینطور از امام درست گو علیهالسلام گزارش گردیده است که:
إنَّ القُرآنَ حَیٌّ لَم یَمُت، وَ إنَّهُ یَجری کَما یَجرِی اللَّیلُ وَ النَّهار، وَ کَما تَجرِی الشَّمسُ وَ القَمَر، وَ یَجری عَلی آخِرِنا کَما یَجری عَلی أوَّلِنا.
قرآن، زنده میباشد و نمیمیرد و هماره [در کلیه فرصتها]روان میباشد، چنان که شب و روز، و خورشید و ماه، در جریان اند، و همچنان که بر ویّلین کسانِ ما روان بوده، بر واپسین کسان ما نیز روان میباشد.
این حرف، به این معناست که معارفی که قرآن در قضیه دنیاشناسی و آدمشناسی ارائه مینماید و اپهایی که برای روشن بختی آدم داراست، هم خوانی با میزانهای عقلی و علمی و نیازهای فطری بشرهاست و از این رو، تخصیص به فرصت خاصی ندارد؛ بلکه در طی فرصت، زنده و جاوید میباشد.
۸. طراوت قرآن مهربان
ممکن میباشد چیزی، سالها زنده بماند، البته در طی مجال، کهنه و فرسوده خواهد شد و تازگی و شادابی خویش را از دست بدهد، البته قرآن، خلال این که مدام زنده میباشد، هیچگاه کهنه و فرسوده نمی شود؛ بلکه همواره جدید و باطراوت میباشد، چنان که در حدیثی از نبی صلی اللَّه علیه و آله آمده میباشد:
کَلامُ اللَّهِ جَروءیت کردٌ غَضٌّ طَرِی. سخن معبود، همواره تازه و جدید و با طراوت میباشد. در روایتی دیگر آمده میباشد که فردی از امام راست گو علیهالسلام پرسید: ما پر و بالُ القُرآنِ لا یَزدادُ عِندَ النَّشرِ وَ الدِّمرکزَةِ إلّا غَضاضَةً؟ چرا قرآن، هر چه بیشتر منتشر و رسیدگی میگردد، بر تازگی و طراوت آن، افزوده میگردد؟
امام علیهالسلام در جواب وی فرمود: لِأَنَّ اللَّهَ لَم یُنزِلهُ لِزَمانٍ دونَ زَمانٍ، و لا لِناسٍ دونَ ناس، فَهُو فی کُلِّ زَمانٍ جَرویت کردٌ، و عِندَ کُلِّ قَومٍ غَضٌّ، إلی یَومِ القِیامَة. زیرا خدا، آن را برای هنگامی خاص و مردمی خاص، فرو نفرستاده میباشد. به همین ادله، قرآن، در هر وقتی، جدید، و برای هر مردمی، تا روز قیامت، جدید میباشد.
این خصوصیت قرآن مهربان، حاکی از آن میباشد که معارف قرآن، لایههای عمیق و متعدّدی داراهستند که در مقاطع متفاوت تاریخ، کشف می گردند و گزینه بهره برداری قرار می گیرند. اما هر کسی، کارکشته به کشف معارف عمیق و حقایق ظریف قرآن وجود ندارد؛ بلکه صرفا افرادی از این بضاعت برخوردارند که از حیث علمی و عملی، آمادگیهای مایحتاج را داشته باشند.

مسجد سجاد مشهد – محور فعالیتهای مذهبی و مناسبتهای دینی