مجله خبری مساجد

تعزیه طفلان مسلم
تعزیه طفلان مسلم از تعزیه‌های دهه نخستین محرم. زمینه این تعزیه که معمولا در روز سوم جاری ساختن می شود، شهید شدن دو پسربچه مسلم بن عقیل‌ میباشد که از مدینه با بابا به کوفه آمدند و اسیر گشتند. درین تعزیه ماجرای اسارت و شهید شدن فرزندان مسلم و سرنوشت قتل کننده آن ها بازگو مسجد سجاد مشهد می گردد.

تصویری از تعزیه طفلان مسلم(ع)
طفلان مسلم
نوشته ی علمیٔ اساسی: طفلان مسلم
دو بدن از فرزندان مسلم بن عقیل به اسم‌های محمد و ابراهیم، که بعداز شهید شدن امام حسین(ع) اسیر و در کوفه زندانی شدند. آن ها پس فرار کردن از زندان به دست یکی‌از لشکریان عبیدالله بن زیاد به شهید شدن رزرو مسجد سجاد مشهد رسیدند.[۱]

مقبره و مقبره آنها در شهر مسیب عراق پذیرای زائران متعددی از شیعه‌ها و محبان اهل بیت میباشد.[۲]

تفصیل تعزیه
استارت تعزیه
در تعزیه حضرت مسلم(ع)، او طفلان را به شریح حاکم می‌سپارد، تعزیه طفلان مسلم از حضور طفلان در منزل شریح شروع میگردد که او به انگیزه واهمه از عبیدالله بن زیاد طفلان را در مسیری رها می‌نماید. طفلان بین شیوه با چوپانی که از طرف داران اهل بیت می باشند عکس العمل می‌نمایند، چوپان از آنها پذیرایی کرده و فردی به اسم غلام بر چوپان حمله کرده و بعد از دستگیری طفلان آن‌ها را به دار الاماره آدرس مسجد سجاد مشهد میبرد.[مستلزم منبع]

طفلان در زندان
بعد از دستگیری آنها، ابن زیاد زندانبانش مشکور را به حضور طلبیده و طفلان را به او تحویل میدهد، مشکور که از دوست داران اهل بیت میباشد بعداز استحضار از نام و ترسیم طفلان آن‌ها‌را دربین روش کوفه و مدینه می برد تا شاید کاروانی پیداشود وآنان را تا مدینه همرامی نماید. این شغل برای مشکور گران مجموع گردیده و ابن زیاد امر قتل او را صادر ر می‌نماید.[مستلزم منبع]

در منزل حارث
ابن زیاد ماموران خویش را در‌پی کودک ها حضرت مسلم(ع) می‌فرستد و برای پیداکننده محرک و انعام انتخاب می‌نماید، حارث یک کدام از معاندان اهل بیت به خاطر به دست آوردن انعام در کوه و برزن در‌پی خردسالان می‌رود تاجایکه اسب خویش وی در این‌شیوه هلاک می‌گردد. از طرفی طفلان در کنار رود آبی رنگ خستگی میگیرند که کنیزی آنها‌را پیش بانوی خویش میبرد، بانو که به عبارتی زن حارث و از محبان اهل بیت میباشد آنها‌را به منزل برده و به گرمی از آن ها پذیرایی می‌نماید. بعد از آن از به اتاقی برده و اثاثیه استراحت را برایشان مهیا می‌کند. از طرفی حارث که پیرو طفلان میباشد خسته و کوفته با زین اسبش که به دوش دارااست به منزل می آید و بعداز تندی به کنیز و همسر و زدن آن ها به استراحت درگیر می‌گردد.[مستلزم منبع]

مناظره امام رضا با عمران صابی

مناظره امام رضا(ع) با عِمران صابی مناظره‌ای کلامی درباره وجود خداوند و صفات وی. این مناظره در حدیثی آمده میباشد که طبق آن، امام رضا(ع) به‌خواست مأمون خلیفه عباسی، با عالمان گرانقدر مسیحی، یهودی، زرتشتی و صابئی مناظره می‌نماید. در‌این اعلام کرد‌وگو، عِمران سوال‌های اکثری در ارتباط پروردگار می پرسد و امام رضا(ع) به آن ها مسجد سجاد مشهد جواب میدهد.

به‌گفته راوی این حدیث، عمران صابی جواب‌های امام رضا(ع) را قانع‌کننده می یابد، شهادتین می گوید و مسلمان می‌گردد. این حدیث در کتاب‌های توحید و عیون خبر‌ها الرضا نوشته روضه خوان صدوق (۳۰۵-۳۸۱ق) رزرو مسجد سجاد مشهد آمده میباشد.

موضوع صورت‌گیری مناظره
مناظره امام رضا(ع) با عِمران صابی در حدیثی آمده میباشد که در آن، وی با عالمان ادیان متعدد مناظره نموده است.[۱] حسن بن محمد نوفلی، راوی این حدیث، روایت صورت‌گیری مناظره را این‌سیرتکامل گستردن داده میباشد: هنگامی امام رضا از مدینه به مرو نزد مأمون، خلیفه عباسی رفت، مأمون عالمان و متکلمان ادیان متعدد، ازجمله جاثَلیق (والا مسیحیان)، رأس‌الجالوت (تعالی یهودیان)، بزرگان صابئان و هِربِذ (بلندمرتبه زرتشتیان) را توده کرد و از آن‌ها خواست با امام رضا(ع) مناظره آدرس مسجد سجاد مشهد نمایند.[۲]

بعد به امام رضا(ع) بیان کرد درصورتی که رغبت داراست، در مناظره کمپانی نماید. امام رضا این سفارش را به عهده گرفت و فردای آن روز نزد مأمون رفت.[۳] امام رضا(ع) در‌این مناظره بعد از دعوا با جاثَلیق، رأس‌الجالوت و هِربِذ و محکوم‌کردنشان[۴] رو به توده می گوید چنانچه کسی مخالف اسلام میباشد، سؤالاتش را مطرح نماید. در‌این هنگام، عِمران صابی میگوید در ارتباط وحدانیت (یکی‌از‌‌بودن خداوند) با متکلمان اکثری در کوفه و بصره و شام و جزیره مشاجره کرده و هیچ‌یک نتوانسته‌اند آن را ثابت نمایند. وی از امام رضا(ع) می خواهد در این باره با وی بیان کرد‌وگو نماید و شماره تلفن مسجد سجاد مشهد امام رضا(ع) می‌پذیرد.[۵]

سوال‌های عِمران صابی
در مناظره امام رضا(ع) با عِمران صابی، عمران سؤالات بخش اعظمی از امام رضا درباره خداوند میپرسد که برخی از آنان به‌گستردن پایین میباشد:

ویّلین مو جود در هستی چه چیزی میباشد؟[۶]
آیا آن جان دار، به خودى خویش، نزد خویش، مشخص میباشد؟[۷]
آفرینش آفریدگار چه‌گونه میباشد و آفرینش چه معناها و اقسامی داراست؟[۸]
آیا با آفرینش، در پروردگار تغییرى ساخت میگردد؟[۹]
ما به‌وسیله چه چیزی، به وجود آفریدگار پی می بریم؟[۱۰]
آفریدگار چیست؟[۱۱]
آیا خدا در مخلوقات میباشد یا این که مخلوقات در اویند؟[۱۲]
آیا وحدانیت (یکی‌از‌بودن) معبود با آشنایی ذاتش دانسته مى‌‏گردد یا این که با آشنایی اوصافش؟[۱۳]
پروردگار در چه چیزى جای دارد؟ آیا چیزى اورا تسلط نموده است؟ و آیا از جایى به جاى دیگری تغییر‌و تحول جای مى‌‏دهد؟[۱۴]

روزه
روزه (به عربی: صوم) دوری از میل کردن و آشامیدن و بعضا شغل های دیگر از اذان صبح تا اذان مغرب به علت تاسی از امر خدا میباشد. روزه جزو فروع آیین اسلام، برگزیدگانِ عبادات و از موادسازنده پنج‌گانه اسلام بوده و در ادیان قبل از اسلام نیز مسجد سجاد مشهد وجود داشته میباشد.

در منابع شرعی برای روزه اثر ها اخلاقی و معنوی زیادی گفته شده میباشد؛ برای مثال: دستیابی زهد و تقوا، سپر حریق جهنم، کفاره گناهان، زکات تن، غربت از شیطان. همینطور گفته می گردد روزه‌داری اثر ها جسمی و کم عقل همانند کاهش اضطراب و افسردگی، ارتقا عزت نفس و پیشگیری از بیماری‌های قلبی و رزرو مسجد سجاد مشهد عروقی دارااست.

روزه از نگاه فقاهتی بر چهار عهدوپیمان واجب، مستحب، مکروه و حرام بوده و روزه ماه رمضان از روزه‌های واجب به شمار می‌رود. تناول کردن و آشامیدن، آمیزش جنسی، لاف بستن بر خداوند، فرستاده(ص) و امامان(ع)، رساندن غبار غلیظ به حلق، باقی‌ماندن بر جنابت، حیض و نفاس، خودارضایی، فروبردن کل راز در آب و استفراغ کردن، مبطلات روزه می‌باشند. هر کس روزه بر وی واجب میباشد، در شرایطی‌که آگاهانه یکی مبطلات آن را اجرا دهد، قضای روزه و کفاره بر ذمه آدرس مسجد سجاد مشهد وی میباشد.

رده و اثرها روزه‌داری
روزه به پرهیز کردن از جاری ساختن شغل های خاص مانند میل کردن و آشامیدن از طلوع فجر (اذان صبح) تا مغرب با قصد قُربت گفته میشود.[۱] ولی برخی از فقیهان آن را به فراهم‌ساختن نفس برای اجتناب از مبطلات روزه تعریف و تمجید کرده‌اند.[۲] به نظریه سید محمدحسین طباطبایی، مفسر شیعه، اسلام در روزه، صرفا پرهیز از میل کردن و آشامیدن را کافی نمی‌داند، بلکه فرمان می دهد که روزه‌دار از هرچه که موجب آلودگی و ارتکاب گناه میباشد و یا این که اورا به هوس‌ها و وسوسه‌های نفسانی سوق می دهد، هجران نماید.[۳]سید محمدکاظم یزدی در عروة الوثقی وجوب روزه در ماه رمضان را از ضروریات آیین برشمرده و منکر واجب بودن روزه در ماه رمضان را مرتد دانسته که قتلش شماره تلفن مسجد سجاد مشهد واجب میباشد. [۴]

روزه، از بافضیلت‌ترین عبادات،[۵] از ردیف‌های پنج‌گانه اسلام،[۶] سیرتکامل‌ای از جهاد[۷] و شکاف آن ادله خروج از ایمان[۸] دانسته شد‌ه‌است.

فلسفه وجوب روزه
مفسران با استعمال از عبارت «لعلکم تتقون؛ باشد که پرهیزگاری فرمایید» در آیه روزه فلسفه روزه‌دریافت کردن را وصال به زهد می دانند.[۹] در روایتی که در کتاب عِلل‌الشرایع در امر انگیزه وجوب روزه گفته شده، فلسفه روزه چشاندنِ رنج و سختی گرسنگی به ثروتمندان جامعه برای ترحم به فقیران نام برده میباشد.[۱۰] همینطور در ماجرا دیگری درباره فلسفه وجوب روزه ماه رمضان آمده میباشد وقتی که حضرت بشر از شجره ممنوعه خورد، تاثیر آن تا ۳۰ روز در شکم وی باقی ماند ازاین‌رو معبود سی روز روزه بر ذریه‌اش واجب کرد.[۱۱] در روایتی از امام رضا(ع) در فلسفه وجوب روزه به یاد آوری روز قیامت و دقت به رنج آن اشاره گردیده است.[۱۲] بعضا نیز تن درستی تن را از سایر فلسفه‌های وجوب روزه می دانند و آن را به حدیث صوموا تصحوا (منسوب به فرستاده) مستند می‌نمایند.[۱۳]

تغییر‌و تحول مسیر به سمت کربلا
امام حسین(ع) بعداز وصال به منزلگاه عذیب‌الهجانات بدون چاره شد به سمت کربلا تغییرمسیر مسجد سجاد مشهد دهد. [۷۶]

واکنش با سپاه حر بن یزید ریاحی
ابن‌زیاد زیرا از تکان امام حسین(ع) به سوی کوفه باخبر شد، حصین بن تمیم -مدیر شرطۀ (پلیس) خویش- را همپا با چهار هزار نفر مرد نظامی به «قادسیه» اعزام کرد تا حد فاصل در بین قادسیه تا «خفّان» و «قُطقُطانیه» تا «لَعلَع» را تحت لحاظ بگیرند تا از عبور و مرور اشخاصی که در‌این بخشها در تردد بودند، رزرو مسجد سجاد مشهد آگاه گردند

.[۷۷] حر بن یزید ریاحی و هزار سرباز پایین دستور وی نیز بخشی از این لشکر چهار هزار نفری بودند که از سوی حصین بن تمیم برای پرهیز از جنبش کاروان امام حسین به حوزه‌ اعزام گردیده آدرس مسجد سجاد مشهد بودند.[۷۸]

ابومخنف از دو نفر از خویشاوندان بنی‌اسد که امام را در‌این هجرت ملازمت و همراهی می‌کردند، نقل نموده است که: «زیرا کاروان امام حسین(ع) از خانه‌گاه شراف جنبش کرد، در وسط روز به طلایه‌داران لشکر معاند رسید. پس حسین(ع) به طرف ذوحُسَم شماره تلفن مسجد سجاد مشهد جاری شد.»[۷۹]

حر بن یزید و سپاهیانش به هنگام ظهر، در قبال امام حسین(ع) و یارانش قرار گرفتند. حسین(ع) به یاران خویش امر دادند که سپاهیان حر و اسبانشان را سیراب نمایند. هنگام ظهر، امام به مؤذن خویش -حَجّاج بن مسروق جعفی- دستورداد تا اذان بگوید. زیرا هنگام اقامه نماز شد، امام حسین(ع) بعداز ستایش و ثنای الهی فرمود:

«ای عموم! این، عذری میباشد به درگاه آفریدگار عزوجل و شما. اینجانب به سوی شما نیامدم مگر بعد از آنکه طومار‌های شما به اینجانب رسید و فرستادگان شما نزد اینجانب آمدند و از اینجانب خواستند که به نزد شما آیم و گفتید که ما امام نداریم، باشد که بوسیله اینجانب آفریدگار شمارا هدایت نماید، پس در صورتیکه بر راز پیمان خویش می باشید اینجانب به شهر شما می آیم و در صورتیکه آمدنم را ناخوش میدارید، گشوده گردم.» حر و سپاهیانش بدون صدا تفویض کردند و هیچ نگفتند. پس امام حسین به مؤذن دستورداد که اقامه نماز ظهر را ذکر کرد. نماز جماعت برپا شد و حر و سپاهیانش نیز به امام اقتدا کردند.[۸۰]
امام حسین بعداز اقامه نماز بعدازظهر، رو به عموم کرد و بعد از ثنا و ثنای الهی فرمود:

«ای عموم! چنانچه تقوای الهی پیشه سازید و حق را برای عده ای که اهلیت آن را دارا هستند بشناسید، مایه خشنودی آفریدگار را آماده می‌سازید. ما اهل‌بیت نسبت به مدّعیانی که ادعای حقّی را می‌نمایند که مرتبط با آن ها وجود ندارد و رفتارشان با شما مبتنی بر عدل و داد وجود ندارد و در حقّ شما جفا جایز می‌دارا‌هستند، سزاوارتر به ولایت بر شما هستیم. در‌صورتی‌که شما برای ما اینگونه حقّی را قائل نیستید و تمایلی به اطاعت از ما ندارید و طومار‌های شما با گفتارتان و آراءتان یکی از وجود ندارد، اینجانب از همین جا گشوده خواهم گشت.»
حر بن یزید اعلام کرد: اینجانب از این طومار‌هایی که شما گفتید، اطلاعی ندارم! ما جزو نویسندگان این طومار‌ها نبودیم. ما مأموریت داریم به محض روبه‌رو شدن با شما، شما‌را به نزد عبیدالله بن زیاد ببریم.[۸۱]

حسین(ع) از همراهانش خواست که برگردند البته حر و همراهانش بازدارنده شدند. حر بیان کرد: «شمارا می بایست نزد عبیدالله بن زیاد ببرم!» حسین(ع) فرمود: «به آفریدگار قسم در پی تو نخواهم آمد.» حر اظهار کرد: «اینجانب مأمور به نزاع با شما نیستم؛ اما مأمورم از شما جداگانه نگردم تا شما‌را به کوفه ببرم، پس در حالتی که شما از داخل شدن پرهیز می کنید، راهی را در پیش گیرید که شما‌را خیر به کوفه برساند و خیر به مدینه؛ تا اینجانب طومار‌ای برای عبیدالله بنویسم؛ شما هم در شکل گرایش طومار‌ای به یزید بنویسید تا شاید این دستور به عافیت و صلح منتهی خواهد شد و در پیش اینجانب این عمل خوب میباشد از آنکه به نبرد و ستیز با شما آلوده و کثیف نحس.»[۸۲]

کاروان امام حسین(ع) از منطقه چپ شیوه «عذیب» و «قادسیه» تکان کردند؛ حر نیز با آن حضرت(ع) تکان میکرد.[۸۳

طومار امام علی(ع) به ابن‌عباس(طومار ۶۶ نهج البلاغه)
البته آن گاه (از ستایش و ثناى الهى) (بسيار مى‌گردد كه) بشر از يافتن چيزى خشنود مى‌شود كه هیچ وقت از دست وی نمى‌رفت (و به عكس) از فوت چيزى اندوهناک مى‌خواهد شد كه هیچ گاه قسمت وی نمى‌شد، براین اساس نباید شایسته ترین و برگزیدگان چیز نزد تو وصال به لذات جهان یا این که فرو نشاندن خشم (از روش انتقام از معاند) مسجد سجاد مشهد باشد،

بلکه سکوت کردن حریق فسخ و یا این که زنده کردن حق بایستی گزینه عشق تو باشد. آنچه بايد مايه سرور و خوشحالى تو خواهد شد چيزى میباشد كه از پيش (براى روز قيامت) نبی‌اى و آنچه بايد مايه تأسف تو خواهد شد چيزى میباشد كه به جاى مى‌گذارى (و مى‌روى و از آن براى ذخيره يوم المعاد به کار گیری نمى‌كنى و در يك كلام) آحاد هَمّ و غصه تو بايد متوجه دنیا بعد از رزرو مسجد سجاد مشهد مرگ باشد.
سازه به نقل از‌هایی در اواخر حکومت امام، به دست‌اندازی به مال عموم جنایتکار شد و بصره را واگذار کرد و به مکه رفت.[۲۵] از لحاظ بعضی، در صدق این گزارش‌ها شک و تردید میباشد.[۲۶] ولی این اتهام ناروا به لحاظ میرسد. به دلیل آن که خیر حضرت علی او را محاکمه کرد و خیر در لابلای تواریخ از وی گنج و میزان دارایی به چشم آدرس مسجد سجاد مشهد می خورد.[۲۷]

زمانه حسنین(ع): ابن عباس عشق و ارادت ویژه ای به حسنین داشت. زیرا آن‌ها می خواستند بر مرکب سوار شوند پای رکاب را می گرفت.[۲۸] بعد از شهیدشدن امام علی(ع) عموم را به بیعت با امام حسن(ع) فرا میخواند. زمانی که خطبه امام حسن(ع) تمام شد، ابن عباس در حضور وی ایستاد و خاطرنشان کرد: «ای عموم! این فرزند پیامبرتان و جانشین امامتان میباشد؛ با وی بیعت فرمائید...».[۲۹] چندی سپس معاویه برای تحریک وی به کودتا بدو طومار‌ای نوشت و او‌را به خلافت لایق‌خیس خواند ولی ابن عباس پاسخ اعطا کرد: عموم با هر که خوب از وی است بیعت شماره تلفن مسجد سجاد مشهد کرده‌اند.[۳۰]

در تشییع امام حسن(ع)، که بنی‌امیه از دفن وی در کنار مرقد رسول پرهیز کردند، ابن عباس با مروان بن حکم کلام بیان کرد و بازدارنده از تضارب در بین بنی‌هاشم و بنی‌امیه شوید.[۳۱]

ابن عباس از اصحاب امام حسین(ع) نیز بوده میباشد. وی هنگام تکان آن حضرت به عراق در مکه ماند. دو توشه با امام ملاقات نمود و اورا از هجرت به عراق بخصوص کوفه بر حذر داشت.[مستلزم منبع] [۳۲]

ابن عباس و اتفاق کربلا

نقل شده ابن عباس در حادثه کربلا حضور نداشت. به گفته نویسندگان کتاب مقتل جامع سیدالشهدا، از آحاد سندها و شواهد تاریخی برمی‌آید که انگیزه اساسی عدم حضور او در کربلا، نابینایی وی بود. اکثری از منابع تاریخی نوشته‌اند که ابن عباس در اواخر قدمت و قبل از حادثه کربلا نابینا شد. شواهدی نیز بر نابینایی او آورده شده میباشد.[۳۳] در بعضا از منابع آمده که ابن عباس در ملاقات با امام حسین(ع)، استعداد خویش را برای اجرای امرها امام اذعان کرد؛ البته امام به وی فرمود: تو خیرخواه هستی. به مدینه برو و حادثه ها و خبر ها آنجا را برای اینجانب گزارش کن.[۳۴]

زمانه بنی‌امیه ابن عباس در طول معاویه از بیعت با یزید جلوگیری کرد[۳۵] البته ابعاد با وی بیعت کرد[۳۶]. معاویه چنان از وی بیزار بود که او‌را در کنار اسم علی و صاحب و مالک اشتر لعن میکرد.[۳۷]

ابن عباس با عبدالله بن زبیر بیعت نکرد.[۳۸] نیروهای مختار وی و محمد حنفیه را از زندان ابن‌زبیر رهایی دادند. وی آن گاه به طایف رفت و در ۶۸ق درگذشت و محمد حنفیه بر وی نماز گذارد

مهاجرین مهاجرت نخستین
عثمان بن عفان و همسرش رقیه[۸]
ابو حذیفه بن عتبه بن ربیعه، همپا با همسرش سهله، دختر سهیل بن عمرو بن عامر مسجد سجاد مشهد بن لؤی[۹]
زبیر بن عوام[۱۰]
ابو سبرة بن ابی رهم بن بنده الغری العامری از بنی عامر رزرو مسجد سجاد مشهد بن لؤی[۱۱]
سهیل بن بیضاء از بنی الحارث بن فهر[۱۲]
عبدالله بن مسعود[۱۳]
عامر بن ربیعة العنزی حلیف بنی عدی و همسرش لیلی، دختر ابو آدرس مسجد سجاد مشهد حثمة[۱۴]
مصعب بن عمیر[۱۵] که استاد قرآن انصار و جوانی خوشگل و شماره تلفن مسجد سجاد مشهد خوشرو بود.[۱۶]
عثمان بن مظعون[۱۷]
عبدالرحمن بن عوف[۱۸]
در برخی منابع ام ایمن نیز جزو مهاجران به حبشه شمرده گردیده البته به سفر اولیه یا این که دوم اشاره‌ای نشده میباشد.[۱۹]
مهاجرت دوم
توشه دیگر مسلمان ها به فرمان رسول(ص) و این توشه به سرپرستی جعفر بن ابی طالب به حبشه مسافرت کردند. تعداد مهاجرین در‌این مسافرت ۸۳ نفر بود.[۲۰]

مهاجرین مهاجرت دوم
جعفر بن ابی طالب: سرکرده مسافرت دوم بوده و ابعاد به جعفر ذی الجناحین و طَهم پا ملقب شد.[۲۱] همسرش اسماء دختر عمیس و فرزندانش عبدالله، محمد و عون.
سوده: او به ملازمت و همراهی شوهرش سکران به حبشه رفت. سکران در آنجا مسیحی گردیده و درگذشت. سوده ابعاد به همسری فرستاده درآمد.[۲۲]
ام حبیبه دختر ابوسفیان، با شوهرش عبدالله بن حجش به حبشه هجرت کرد. شوهر وی در حبشه بنابر یک قسم از عالم رفت و یااینکه به مسیحیت میل پیدا کرد. ام حبیبه بعداز عبدالله به همسری فرستاده اکرم(ص) درآمد.[۲۳]
خالد بن سعید بن عاص بن امیه: واقدی از عهدوپیمان او میگوید که از اولی مهاجران به حبشه بوده میباشد.[۲۴]
عمیر بن رباب السهمی که در فتوحات اسلامی در طی ابوبکر کشته شد.[۲۵]
شُرَحْبیل بن حَسَخیر[۲۶]
به قولی عمار یاسر[۲۷]

فرزندان و نوادگان امامزاده شاه ابراهیم (علیه السلام)
بعداز وفات امامزاده پاد شاه ابراهیم (علیه السلام) پسرش پادشاه سلیمان که تبارک اولاد وی بود به رهبری و هدایت عموم پرداخت. [۹] در کتاب ها رجال و تاریخ اسلام نامی از سایر اولاد و نوادگان آن حضرت باقی مسجد سجاد مشهد نمانده میباشد.

در باطن بقاع پادشاه ابراهیم سنگ قبری بسیار کهن جان دار میباشد که بر روی آن اسم سید شمس الدین مشاهده می شود که بیان کننده از نوادگان پاد شاه ابراهیم میباشد.گرچه هیچ سیرتکامل گواهی و مدرکی همانند شجره طومار، زیارت طومار و وقفنامه از وی به دست نیامده میباشد، البته متولیان آن که یکسری نسل پشت سر هم تولیت این آستان را بر ذمه داشته‌اند، اذعان می‌دارندکه این امامزاده جلیل القدر دارنده شجره طومار بوده میباشد که امروزه اثری از آن رزرو مسجد سجاد مشهد نیست.

مدرک متولیان نوشته‌ای میباشد که به طور نسخه برداری می باشد و در آن اسم متولیان و خدمتگزاران این آستان نام برده میباشد که دارنده مهر و امضا و تاریخ‌های متفاوت است و آن را حمل بر صدق گفته‌های خویش آدرس مسجد سجاد مشهد می دانند.

کلیدداری سازه وابسته به سادات کارتا می‌باشدکه آنها متشکل از شش تیره می باشند که خویش طوایف گوناگون بختیاری را مشمول می شود. کلید داری به طور ماهیانه در بین تیره‌ها اعمال میگیرد.۹
حالت مکانی امامزاده فرمان روا ابراهیم (علیه السلام) این امامزاده خوب‌قدر در دهستان سوسن و 42 کیلومتری ایذه، در جنوب روستای پارسا به اسم روستای کارتا واقع شماره تلفن مسجد سجاد مشهد شد‌ه‌است.

این امامزاده مکرم در دامنه کوهی تبارک که به اسم خویش آن برگوار میباشد و حدود 2200 متر طول داراست مدفون میباشد، چشمه ای از این کوه روان میباشد که پر اسم و رسم به چشمه امامزاده هست و آب آن از دامنه جنوبی کوه به دره کارتا و در نصیب غربی به کارون منتهی میگردد. بدور تا بدور این امامزاده و کوه‌های آن پر‌از بیشه و مناظر خوشگل و دل انگیز میباشد که زائران عزیز مدام به حافظه آن خواهند بود. این مقبره بر روی تپه‌ای طبیعی که پیرامون آن را قبرستانی دیرین با گونه های سنگ قبر و شیرهای سنگی فرا گرفته، قراردارد. در قبل همسایه محلی از همین آرامستان جهت دفن مرده ها خویش به کار گیری می‌کردندکه اما امروزه در راستای طرح پیشرفت بقعه مطهر و قشنگ سازی فضای جانبی مقبره متبرکه دفن مرده ها در آن ممنوع گردیده‌است
طاق این اتاق دارنده دو قوس جناغی به طول 20 / 3 متر تا کف میباشد. در دو سوی ورودی دو طاقچه به ارتفاع 20 / 1 متر، پهنا 15 / 1 متر و عمق 30 سانتی متر در مسافت 50 / 1 متری از سطح زمین قرار گرفته‌اند که دارنده قوس‌های باربر جناغی صورت هستند. در سمت راست فضای این اتاق سه طاقچه به بعدها متفاوت قراردارد. او‌لین طاقچه دارنده ارتفاع 20 / 1 متر، 20 / 1 متر پهنا و عمق 25 سانتی متر و طاقچه دوم دارنده ارتفاع 20 / 1 متر، پهنا 2 متر و عمق 25 سانتی متر و سومی طاقچه نیز به ارتفاع 20 / 1 متر، پهنا 70 / 1 متر و عمق 25 سانتی متر قرار دارا هستند که تمامی به مسافت 50 / 1 از سطح زمین قرار گرفته‌اند.صورت دیگری به پهنا 30 تا 50، طول 55 سانتی متر و عمق 40 سانتی متر وجود دارااست که تا قبل از این تحت عنوان جا شمعی به کارگیری می‌گردیده است البته اکنون از آن برای گذاشتن قرآن به کارگیری میگردد

امامزاده شاهزاده حسین در ورقه ها تاریخی
*سابق‌ترین کتابی که از مزار شاهزاده حسین مذکور میباشد، کتاب «تاریخ قزوین و فضائلها» نوشته «حافظ ابوعلی خلیل بن عبدالله بن احمد قزوینی» میباشد. او در سال 446 ه.ق (433 ه.ش) از عالم رفته میباشد. وی درین کتاب به اصالت سازه و سن شاهزاده حسین اشاره مسجد سجاد مشهد می نماید:

درین آرامستان مزار منسوب به فرزند حضرت علی بن موسی الرضا (ع) میباشد که در خردسالی رزرو مسجد سجاد مشهد درگذشته بود.

*روضه خوان عبدالجلیل رازی در کتاب «النقض» پیرامون سال 560 ه.ق (544 ه.ش) می‌نویسد:

و اهل قزوین از سنی و شیعه به زیارت ابوعبدالله حسین بن الرضا فرایند.

*ابوالقاسم عبدالکریم بن محمدبن عبدالکریم رافعی قزوینی، در کتاب دارای شهرت "التدوین فی بیان خبر ها قزوین" در فصل چهارم، قبرستان این شهر را وصف می نماید و در ارتباط این مزار می نویسد:

در‌این قبرستان مزار منسوب به فرزند حضرت علی بن موسی الرضا (ع) میباشد که در خردسالی آدرس مسجد سجاد مشهد درگذشته بود.

وی همینطور در جایی دیگر از کتاب ذکر شده، تحت گستردن حالا حضرت امام رضا علیه السلام نوشته میباشد:

دارای اسم و رسم میباشد که حضرت از قزوین عبور فرموده، می‌گویند که در سرای داوود بن سلیمان غازی، که ورژن معروفه از (صحیفه الرضا) را از او ماجرا می نماید، نهفته بوده میباشد. این ورژن را اسحاق بن محمد بن مهرویه و جز این دو از داوود بن سلیمان داستان کرده اند. گفته اند فرزند او که در قبرستان قزوین مدفون میباشد می‌گویند دو ساله یا این که خردسال شماره تلفن مسجد سجاد مشهد خیس بوده میباشد.

*حمدالله مستوفی در "نزهت القلوب" در قضیه شهر قزوین ذکر نموده است:

و در آنجا مشهد امام زاده حسین پسر امام علی ابن موسی الرضا (ع) و قبر یک کدام از صحابه و مزار اولیا کبار میباشد. وی در "تاریخ گزیده" نیز در دو گزینه از این آستانه خاطر نموده است، یکی‌از در سرگذشت حضرت رضا که می نویسد: «رضا را پنج پسر بود، محمد، جواد، جعفر، ابراهیم و حسین که به قزوین مدفون میباشد.» و دیگر در نصیب مرتبط با قنات ها و رودخانه ها و مساجد و معابر قزوین، به‌این سیرتکامل که: «قبرستان های آن کاملا درون شهر میباشد و شایسته ترین آن به کثرت و برکت بقاع ایست، شرقی آن محله ری و غربی آن محله ارداق مجاورت رودخانه و شمال آن محله شهرستان و جنوبی آن باروی شهر ارداق و در آن حرم مشهدی میباشد از آن پسر علی ابن موسی الرضا، وفات آن پسر در 2 سالگی بوده و گویند حسین اسم داشته میباشد.

*محقق معاصر، سید حسین مدرسی طباطبایی از اساتید دانش گاه پرینستون ایالات متحده نیز درخصوص امامزاده حسین پژوهش نموده است. وی کتاب های خطی و ورقه ها میراث از شاهان و شاهزادگان و دانشوران در هفت قرن پیشین را رسیدگی کرده و کلیه آنان‌را در کتابی به اسم «برگی از تاریخ قزوین» آورده که در آن اینگونه نوشته میباشد:

اکثر مورخان و سیره نویسان که بردن اسم تمامی آن ها از صبر این کتاب بیرون میباشد، امامزاده حسین را فرزند علی بن موسی الرضا میدانند.

*دست خطی از حضرت آیت الله مرعشی نجفی به تاریخ 22 صفر 1388 ه.ق (1346 ه.ش) در آستان مقدس امامزاده حسین وجود دارااست که وی درستی نسب این امامزاده را پذیرش نموده است. آیت الله شهاب الدین الحسینی مرعشی درین دست نویس می نویسد:

در مورد مزار کثیر الانوار شاهزاده حسین (ع) معروف در دارالمومنین قزوین پرسش فرموده بودید، پهنا می گردد که حقیر دوران ها بود در منزلت رسیدگی و تجسس نسبت به‌این مورد بودم تا آن که به حمدالله و الشکر در کتاب «مستطات التدوین فی رجال قزوین» نوشتن علامه مورخ و محدث امام الدین ابوالقاسم عبدالکریم بن محمد بن عبدالکریم رافعی القزوینی که در سنه 633 فوت گردیده به دست حقیر رسید و در محلی از آن کتاب عباراتی میباشد که می نویسد: «اعظم مقابر آرامستان از منش ارواق و فیها قبر واحد منا لصحابه رضی اله عنهم کذا سمعت والدی ره یقول و فی هذه المقبره المشهد المعروف به ابن علی بن موسی الرضا رضی الله عنه و کان قدمات فی الصغر و منه قبر جماعه اینجانب العلویه والشیعه الی وفی.»

مقبره علی بن ابی‌طالب
یا این که در اصطلاح شیعه‌ها بقعه امام علی، مدفن علی، امام یکم شیعه ها و خلیفه چهارم اهل سنت در شهر نجف عراق میباشد[۱] که به وسیله عبدالرحمن بن ملجم مرادی که از فرقه خوارج بود، در رمضان سال ۴۰ قمری کشته شد[۲][۳][۴] و مبتنی بر منابع اسلامی، در پشت کوفه دفن شوید که مطابق وصیت خویش، قبر وی نهفته نگه داشته شد و قرن دوم هجری در بعد از ظهر هارون الرشید، محل قبر علنی شد. به نظریه شیعه ها، بشر و نوح هم در کنار علی دفن گردیده‌اند.[۵][۶] همینطور گردآوری فراوانی از عالمان شیعه در‌این بقعه مسجد سجاد مشهد مدفونند.
وضعیت آرامگاه
علی که در مسجد کوفه به دست عبدالرحمن بن ملجم هنگام نماز صبح ۱۹ رمضان با چاقو زهر آلود زخمی گشته‌بود، و در شب آدینه ۲۱ رمضان سال ۴۰ قمری درگذشت، در وصیتی به پسرانش حسن و حسین محل دفن خویش را پیشنهاد رزرو مسجد سجاد مشهد کرده بود.
بر پایه ی وصیتش[۷] قبر را مخفی نگه داشتند و جز امامان و برخی شیعه ها ویژهٔ این قبیله، کسی از محل دفن تدبیر نداشت. کتاب‌های شیعه به گستردن باعث نهفتگی قبر را تفصیل داده‌اند.[۸][۹] سید بن طاووس نوشته میباشد: «... پیکر مطهر حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب (ع) را شبانه بیرون کرده و امام حسن و امام حسین (ع) و محمد حنیفه و عبدالله بن جعفر و توده‌ای از قوم او یاروهمدم جسد بودند و آن را پشت کوفه دفن نمودند، موقعی که سؤال شد: «چرا قبر را نهفته کردید؟»، در جواب فرمودند: «جهت هراس از خوارج، زیرا قبر او‌را نبش می‌نمودند.»؛ البته بعد از سقوط دولت بنی‌امیه و پراکنده گشتن خوارج در قرن دوم هجری، در بعدازظهر هارون‌الرشید، محل قبر آدرس مسجد سجاد مشهد حضرت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علنی شد.»
در زمان حکومت حجاج ابن یوسف ثقفی بر کوفه حدود ۳۰۰۰ قبر برای یافت کردن آرامگاه وی نبش گشت، البته برنده نشدند.[۱۰]
آشکار شدن شماره تلفن مسجد سجاد مشهد آرامگاه
آورده‌اند که در زمانه خلافت هارون‌الرشید، روزی هارون برای شکار به زمین‌های پیرامون کوفه (نجف یا این که غریین) رفت و رویت کرد که سگ‌های شکاری آهویی را دنبال می‌نمایند اما بعد از آن که آهو به ناحیهٔ خاصی می‌رود، سگها از تعقیب کردن آهو بازمی‌ایستند. هارون دانست که آن کشور، مقدس و مطهر میباشد که سگ‌ها واردش نمی شوند،[۱۱] لذا پیرو بازرسی برآمد و سرنوشت دانست که آنجا آرامگاه علی می باشد.
از عبدالله بن حازم نقل میباشد که: «روزی با هارون‌الرشید از کوفه [برای شکار] به جانب «غریّین» [نجف] خارج رفتیم، در آن جا آهوانی را دیدیم، بازهای شکاری و سگهای تربیت‌گردیده را به سویشان فرستادیم، ساعتی پِیشان رفتند تا این که آهوان به تپّه‌ای حمایت بردند و در آن جا آرمیدند. بازها و سگها از تعقیبشان دست کشیدند و برگشتند! هارون از این صحنه شگفت‌زده شد، آن‌گاه آهوان از آن بلندی فرود آمدند و بازها و سگها در پِیشان رفتند، البته مجدد آهوها به آن تپه بازگشتند و بازها و سگها هم مجدد از آنان صرف‌لحاظ کردند، سه‌باره هم این صحنه تکرار شد. هارون امر بخشید که به کوفه فرایند و هر که سنش از همگی بیشتر میباشد را نزدش بیاورند، پیرمردی از بنی‌اسد را نزدش آوردند، هارون به وی اذعان کرد: «داستان این تپه چیست؟» پاسخ بخشید: «پدرم از نیاکانش نقل کرده که می‌گفتند تحت این تپه قبر علی بن ابی‌طالب میباشد، پروردگار آن را مقبره امن برای هر چیزی قرار داده میباشد!»».[۱۲]

کهن ترین مساجد کشور ایران کدامند؟
در تحت لیستی از دیرین ترین مساجد کشور‌ایران را تهیه و تنظیم کرده ایم. بد وجود ندارد بدانید در کشور ایران مساجد قشنگ با معماری خارق العاده و ساختار حرفه‌ای متعددی وجود داشته و دارااست که عمر برخی از آنها به سال های صدر اسلام میرسد. بعضی از کهن ترین مساجد در کشور‌ایران مسجد سجاد مشهد عبارتند از:
1. مسجد جامع فهرج یزد
2. مسجد تاریخانه دامغان
3. مسجد جامع دزک سراوان
4. مسجد جامع عتیق شیراز
5. مسجد پهناور قزوین
6. مسجد جامع عتیق اصفهان
7. مسجد جامع کاشان
8. مسجد جامع ارومیه
9. مسجد جامع تبریز
10. مسجد آدینه بوشهر
شما عزیزان می توانید داده ها بیشتر درباره ی 5 مسجد سابق که از تاریخی ترین مسجدهای جمهوری اسلامی ایران در شهرهای متعدد به شمار میروند، به‌دنبال همین قسمت کاوش رزرو مسجد سجاد مشهد نمائید.
1- مسجد جامع فهرج؛ دیرین ترین مسجد کشور‌ایران در یزد
مسجد جامع فهرج یزد با بنای تاریخی 1400 ساله، کهن ترین مسجد کشور ایران و صرفا مسجد ارثیه از قرن نخستین هجری است. تاریخچه مسجد فهرج یزد از روی نقشه آن، نوع تزیینات و نیز قرار به دست آوردن محراب در شالوده عرضی، به صدر اسلام و بعد از فتح یزد به دست سپاهیان اسلام بر میشود. این مسجد با قدمتی دراز، صرفا مسجد در دنیا میباشد که تا به امروز ساختمان آن فارغ از تغییر و تحول باقی‌مانده و در 30 کیلومتری جنوب شرقی یزد جای دارد و از جای های جذاب روستای فهرج نیز به حساب میآید. مال ساختمان مسجد از آجر و گل میباشد و در آن هیچ اثری از کاشی کاری، گنبد و کتیبه نیست. مسجد فهرج در تاریخ 30 آذر 1349 در فهرست اثرها ملی جمهوری اسلامی ایران با شماره تصویب 906 به درج رسید و امروزه تحت عنوان سابق ترین مسجد در کشور‌ایران از آن خاطر آدرس مسجد سجاد مشهد میشود.
2- مسجد تاریخانه دامغان؛ دو‌مین مسجد سابق کشور ایران
مسجد تاریخانه دامغان از مساجد سده های آغازین اسلام و نیز جزء مساجد سابق کشور‌ایران به حساب میآید. پیشینه بنای نخستین مسجد تاریخانه ، به میانه قرن دوم هجری؛ یعنی صحیح به مجال نقطه پايان حکومت بنی امیه و شروع حکومت عباسی گشوده میگردد که پیش از اشراف اعراب به جمهوری اسلامی ایران، این جای آتشکده بوده و بعد ها در سده دوم هجری به مسجد تبدیل گردیده است. این مسجد در خیابان شهید مطهری شهر دامغان قرار گرفته و امروزه جزء جای ها و ابنیه‌های تاریخی شهر دامغان به حساب می‌آید و به مسجد چهل ردیف به خیال داشتن ردیف های زیاد نیز دارای اسم و رسم میباشد. نحوه معماری این مسجد از طریق ایجاد کرد بناهای زمان ساسانیان سر مشق برداری گردیده و حاوی یک تراس مرکزی و یک صحن میباشد که دور و بر آن از رواق های سرپوشیده ساخته شده میباشد. دو‌مین مسجد سابق کشور ایران در تاریخ 15 دی 1310 با شماره تصویب 80 در لیست اثرها ملی جمهوری اسلامی ایران به شماره تلفن مسجد سجاد مشهد تصویب رسید.
3- مسجد جامع دزک سراوان؛ سابق ترین مسجد کشور‌ایران
مسجد جامع دزک؛ قدیمی ترین مسجد کشور‌ایران بعداز فهرج و تاریخانه محسوب می‌شود که در شهرستان سراوان واقع شد‌ه‌است. این مسجد تحت عنوان فقط مسجد سراوان تا پیش از سال 1307 به اکانت می آمد و تاریخچه آن مرتبط با اوایل اسلام میباشد و به وسیله شخصی به اسم شرویس سازه شد‌ه‌است. نقشه مسجد جامع دزک ، صحیح شبیه مسجد فهرج و تاریخانه بوده و ساختمان آن را رواق های سرپوشیده فرا گرفته میباشد. این مسجد امروزه از جاذبه های پر ارزش استان سیستان و بلوچستان به حساب می‌آید و در لیست سه مسجد دیرین کشور ایران جای دارد. این تاثیر در تاریخ 12 اردیبهشت ماه 1377 در ستون اثرها ملی کشور‌ایران با شماره تصویب 2012 به تصویب رسید.