طومار امام علی(ع) به ابنعباس(طومار ۶۶ نهج البلاغه)
البته آن گاه (از ستایش و ثناى الهى) (بسيار مىگردد كه) بشر از يافتن چيزى خشنود مىشود كه هیچ وقت از دست وی نمىرفت (و به عكس) از فوت چيزى اندوهناک مىخواهد شد كه هیچ گاه قسمت وی نمىشد، براین اساس نباید شایسته ترین و برگزیدگان چیز نزد تو وصال به لذات جهان یا این که فرو نشاندن خشم (از روش انتقام از معاند) مسجد سجاد مشهد باشد،
بلکه سکوت کردن حریق فسخ و یا این که زنده کردن حق بایستی گزینه عشق تو باشد. آنچه بايد مايه سرور و خوشحالى تو خواهد شد چيزى میباشد كه از پيش (براى روز قيامت) نبیاى و آنچه بايد مايه تأسف تو خواهد شد چيزى میباشد كه به جاى مىگذارى (و مىروى و از آن براى ذخيره يوم المعاد به کار گیری نمىكنى و در يك كلام) آحاد هَمّ و غصه تو بايد متوجه دنیا بعد از رزرو مسجد سجاد مشهد مرگ باشد.
سازه به نقل ازهایی در اواخر حکومت امام، به دستاندازی به مال عموم جنایتکار شد و بصره را واگذار کرد و به مکه رفت.[۲۵] از لحاظ بعضی، در صدق این گزارشها شک و تردید میباشد.[۲۶] ولی این اتهام ناروا به لحاظ میرسد. به دلیل آن که خیر حضرت علی او را محاکمه کرد و خیر در لابلای تواریخ از وی گنج و میزان دارایی به چشم آدرس مسجد سجاد مشهد می خورد.[۲۷]
زمانه حسنین(ع): ابن عباس عشق و ارادت ویژه ای به حسنین داشت. زیرا آنها می خواستند بر مرکب سوار شوند پای رکاب را می گرفت.[۲۸] بعد از شهیدشدن امام علی(ع) عموم را به بیعت با امام حسن(ع) فرا میخواند. زمانی که خطبه امام حسن(ع) تمام شد، ابن عباس در حضور وی ایستاد و خاطرنشان کرد: «ای عموم! این فرزند پیامبرتان و جانشین امامتان میباشد؛ با وی بیعت فرمائید...».[۲۹] چندی سپس معاویه برای تحریک وی به کودتا بدو طومارای نوشت و اورا به خلافت لایقخیس خواند ولی ابن عباس پاسخ اعطا کرد: عموم با هر که خوب از وی است بیعت شماره تلفن مسجد سجاد مشهد کردهاند.[۳۰]
در تشییع امام حسن(ع)، که بنیامیه از دفن وی در کنار مرقد رسول پرهیز کردند، ابن عباس با مروان بن حکم کلام بیان کرد و بازدارنده از تضارب در بین بنیهاشم و بنیامیه شوید.[۳۱]
ابن عباس از اصحاب امام حسین(ع) نیز بوده میباشد. وی هنگام تکان آن حضرت به عراق در مکه ماند. دو توشه با امام ملاقات نمود و اورا از هجرت به عراق بخصوص کوفه بر حذر داشت.[مستلزم منبع] [۳۲]
ابن عباس و اتفاق کربلا
نقل شده ابن عباس در حادثه کربلا حضور نداشت. به گفته نویسندگان کتاب مقتل جامع سیدالشهدا، از آحاد سندها و شواهد تاریخی برمیآید که انگیزه اساسی عدم حضور او در کربلا، نابینایی وی بود. اکثری از منابع تاریخی نوشتهاند که ابن عباس در اواخر قدمت و قبل از حادثه کربلا نابینا شد. شواهدی نیز بر نابینایی او آورده شده میباشد.[۳۳] در بعضا از منابع آمده که ابن عباس در ملاقات با امام حسین(ع)، استعداد خویش را برای اجرای امرها امام اذعان کرد؛ البته امام به وی فرمود: تو خیرخواه هستی. به مدینه برو و حادثه ها و خبر ها آنجا را برای اینجانب گزارش کن.[۳۴]
زمانه بنیامیه ابن عباس در طول معاویه از بیعت با یزید جلوگیری کرد[۳۵] البته ابعاد با وی بیعت کرد[۳۶]. معاویه چنان از وی بیزار بود که اورا در کنار اسم علی و صاحب و مالک اشتر لعن میکرد.[۳۷]
ابن عباس با عبدالله بن زبیر بیعت نکرد.[۳۸] نیروهای مختار وی و محمد حنفیه را از زندان ابنزبیر رهایی دادند. وی آن گاه به طایف رفت و در ۶۸ق درگذشت و محمد حنفیه بر وی نماز گذارد
طومار امام علی(ع) به ابنعباس(طومار ۶۶ نهج البلاغه)
البته آن گاه (از ستایش و ثناى الهى) (بسيار مىگردد كه) بشر از يافتن چيزى خشنود مىشود كه هیچ وقت از دست وی نمىرفت (و به عكس) از فوت چيزى اندوهناک مىخواهد شد كه هیچ گاه قسمت وی نمىشد، براین اساس نباید شایسته ترین و برگزیدگان چیز نزد تو وصال به لذات جهان یا این که فرو نشاندن خشم (از روش انتقام از معاند) مسجد سجاد مشهد باشد،
بلکه سکوت کردن حریق فسخ و یا این که زنده کردن حق بایستی گزینه عشق تو باشد. آنچه بايد مايه سرور و خوشحالى تو خواهد شد چيزى میباشد كه از پيش (براى روز قيامت) نبیاى و آنچه بايد مايه تأسف تو خواهد شد چيزى میباشد كه به جاى مىگذارى (و مىروى و از آن براى ذخيره يوم المعاد به کار گیری نمىكنى و در يك كلام) آحاد هَمّ و غصه تو بايد متوجه دنیا بعد از رزرو مسجد سجاد مشهد مرگ باشد.
سازه به نقل ازهایی در اواخر حکومت امام، به دستاندازی به مال عموم جنایتکار شد و بصره را واگذار کرد و به مکه رفت.[۲۵] از لحاظ بعضی، در صدق این گزارشها شک و تردید میباشد.[۲۶] ولی این اتهام ناروا به لحاظ میرسد. به دلیل آن که خیر حضرت علی او را محاکمه کرد و خیر در لابلای تواریخ از وی گنج و میزان دارایی به چشم آدرس مسجد سجاد مشهد می خورد.[۲۷]
زمانه حسنین(ع): ابن عباس عشق و ارادت ویژه ای به حسنین داشت. زیرا آنها می خواستند بر مرکب سوار شوند پای رکاب را می گرفت.[۲۸] بعد از شهیدشدن امام علی(ع) عموم را به بیعت با امام حسن(ع) فرا میخواند. زمانی که خطبه امام حسن(ع) تمام شد، ابن عباس در حضور وی ایستاد و خاطرنشان کرد: «ای عموم! این فرزند پیامبرتان و جانشین امامتان میباشد؛ با وی بیعت فرمائید...».[۲۹] چندی سپس معاویه برای تحریک وی به کودتا بدو طومارای نوشت و اورا به خلافت لایقخیس خواند ولی ابن عباس پاسخ اعطا کرد: عموم با هر که خوب از وی است بیعت شماره تلفن مسجد سجاد مشهد کردهاند.[۳۰]
در تشییع امام حسن(ع)، که بنیامیه از دفن وی در کنار مرقد رسول پرهیز کردند، ابن عباس با مروان بن حکم کلام بیان کرد و بازدارنده از تضارب در بین بنیهاشم و بنیامیه شوید.[۳۱]
ابن عباس از اصحاب امام حسین(ع) نیز بوده میباشد. وی هنگام تکان آن حضرت به عراق در مکه ماند. دو توشه با امام ملاقات نمود و اورا از هجرت به عراق بخصوص کوفه بر حذر داشت.[مستلزم منبع] [۳۲]
ابن عباس و اتفاق کربلا
نقل شده ابن عباس در حادثه کربلا حضور نداشت. به گفته نویسندگان کتاب مقتل جامع سیدالشهدا، از آحاد سندها و شواهد تاریخی برمیآید که انگیزه اساسی عدم حضور او در کربلا، نابینایی وی بود. اکثری از منابع تاریخی نوشتهاند که ابن عباس در اواخر قدمت و قبل از حادثه کربلا نابینا شد. شواهدی نیز بر نابینایی او آورده شده میباشد.[۳۳] در بعضا از منابع آمده که ابن عباس در ملاقات با امام حسین(ع)، استعداد خویش را برای اجرای امرها امام اذعان کرد؛ البته امام به وی فرمود: تو خیرخواه هستی. به مدینه برو و حادثه ها و خبر ها آنجا را برای اینجانب گزارش کن.[۳۴]
زمانه بنیامیه ابن عباس در طول معاویه از بیعت با یزید جلوگیری کرد[۳۵] البته ابعاد با وی بیعت کرد[۳۶]. معاویه چنان از وی بیزار بود که اورا در کنار اسم علی و صاحب و مالک اشتر لعن میکرد.[۳۷]
ابن عباس با عبدالله بن زبیر بیعت نکرد.[۳۸] نیروهای مختار وی و محمد حنفیه را از زندان ابنزبیر رهایی دادند. وی آن گاه به طایف رفت و در ۶۸ق درگذشت و محمد حنفیه بر وی نماز گذارد
مسجد سجاد مشهد – محور فعالیتهای مذهبی و مناسبتهای دینی