مجله خبری مساجد

امامزاده شاهزاده حسین در ورقه ها تاریخی
*سابق‌ترین کتابی که از مزار شاهزاده حسین مذکور میباشد، کتاب «تاریخ قزوین و فضائلها» نوشته «حافظ ابوعلی خلیل بن عبدالله بن احمد قزوینی» میباشد. او در سال 446 ه.ق (433 ه.ش) از عالم رفته میباشد. وی درین کتاب به اصالت سازه و سن شاهزاده حسین اشاره مسجد سجاد مشهد می نماید:

درین آرامستان مزار منسوب به فرزند حضرت علی بن موسی الرضا (ع) میباشد که در خردسالی رزرو مسجد سجاد مشهد درگذشته بود.

*روضه خوان عبدالجلیل رازی در کتاب «النقض» پیرامون سال 560 ه.ق (544 ه.ش) می‌نویسد:

و اهل قزوین از سنی و شیعه به زیارت ابوعبدالله حسین بن الرضا فرایند.

*ابوالقاسم عبدالکریم بن محمدبن عبدالکریم رافعی قزوینی، در کتاب دارای شهرت "التدوین فی بیان خبر ها قزوین" در فصل چهارم، قبرستان این شهر را وصف می نماید و در ارتباط این مزار می نویسد:

در‌این قبرستان مزار منسوب به فرزند حضرت علی بن موسی الرضا (ع) میباشد که در خردسالی آدرس مسجد سجاد مشهد درگذشته بود.

وی همینطور در جایی دیگر از کتاب ذکر شده، تحت گستردن حالا حضرت امام رضا علیه السلام نوشته میباشد:

دارای اسم و رسم میباشد که حضرت از قزوین عبور فرموده، می‌گویند که در سرای داوود بن سلیمان غازی، که ورژن معروفه از (صحیفه الرضا) را از او ماجرا می نماید، نهفته بوده میباشد. این ورژن را اسحاق بن محمد بن مهرویه و جز این دو از داوود بن سلیمان داستان کرده اند. گفته اند فرزند او که در قبرستان قزوین مدفون میباشد می‌گویند دو ساله یا این که خردسال شماره تلفن مسجد سجاد مشهد خیس بوده میباشد.

*حمدالله مستوفی در "نزهت القلوب" در قضیه شهر قزوین ذکر نموده است:

و در آنجا مشهد امام زاده حسین پسر امام علی ابن موسی الرضا (ع) و قبر یک کدام از صحابه و مزار اولیا کبار میباشد. وی در "تاریخ گزیده" نیز در دو گزینه از این آستانه خاطر نموده است، یکی‌از در سرگذشت حضرت رضا که می نویسد: «رضا را پنج پسر بود، محمد، جواد، جعفر، ابراهیم و حسین که به قزوین مدفون میباشد.» و دیگر در نصیب مرتبط با قنات ها و رودخانه ها و مساجد و معابر قزوین، به‌این سیرتکامل که: «قبرستان های آن کاملا درون شهر میباشد و شایسته ترین آن به کثرت و برکت بقاع ایست، شرقی آن محله ری و غربی آن محله ارداق مجاورت رودخانه و شمال آن محله شهرستان و جنوبی آن باروی شهر ارداق و در آن حرم مشهدی میباشد از آن پسر علی ابن موسی الرضا، وفات آن پسر در 2 سالگی بوده و گویند حسین اسم داشته میباشد.

*محقق معاصر، سید حسین مدرسی طباطبایی از اساتید دانش گاه پرینستون ایالات متحده نیز درخصوص امامزاده حسین پژوهش نموده است. وی کتاب های خطی و ورقه ها میراث از شاهان و شاهزادگان و دانشوران در هفت قرن پیشین را رسیدگی کرده و کلیه آنان‌را در کتابی به اسم «برگی از تاریخ قزوین» آورده که در آن اینگونه نوشته میباشد:

اکثر مورخان و سیره نویسان که بردن اسم تمامی آن ها از صبر این کتاب بیرون میباشد، امامزاده حسین را فرزند علی بن موسی الرضا میدانند.

*دست خطی از حضرت آیت الله مرعشی نجفی به تاریخ 22 صفر 1388 ه.ق (1346 ه.ش) در آستان مقدس امامزاده حسین وجود دارااست که وی درستی نسب این امامزاده را پذیرش نموده است. آیت الله شهاب الدین الحسینی مرعشی درین دست نویس می نویسد:

در مورد مزار کثیر الانوار شاهزاده حسین (ع) معروف در دارالمومنین قزوین پرسش فرموده بودید، پهنا می گردد که حقیر دوران ها بود در منزلت رسیدگی و تجسس نسبت به‌این مورد بودم تا آن که به حمدالله و الشکر در کتاب «مستطات التدوین فی رجال قزوین» نوشتن علامه مورخ و محدث امام الدین ابوالقاسم عبدالکریم بن محمد بن عبدالکریم رافعی القزوینی که در سنه 633 فوت گردیده به دست حقیر رسید و در محلی از آن کتاب عباراتی میباشد که می نویسد: «اعظم مقابر آرامستان از منش ارواق و فیها قبر واحد منا لصحابه رضی اله عنهم کذا سمعت والدی ره یقول و فی هذه المقبره المشهد المعروف به ابن علی بن موسی الرضا رضی الله عنه و کان قدمات فی الصغر و منه قبر جماعه اینجانب العلویه والشیعه الی وفی.»

امامزاده شاهزاده حسین در ورقه ها تاریخی
*سابق‌ترین کتابی که از مزار شاهزاده حسین مذکور میباشد، کتاب «تاریخ قزوین و فضائلها» نوشته «حافظ ابوعلی خلیل بن عبدالله بن احمد قزوینی» میباشد. او در سال 446 ه.ق (433 ه.ش) از عالم رفته میباشد. وی درین کتاب به اصالت سازه و سن شاهزاده حسین اشاره مسجد سجاد مشهد می نماید:

درین آرامستان مزار منسوب به فرزند حضرت علی بن موسی الرضا (ع) میباشد که در خردسالی رزرو مسجد سجاد مشهد درگذشته بود.

*روضه خوان عبدالجلیل رازی در کتاب «النقض» پیرامون سال 560 ه.ق (544 ه.ش) می‌نویسد:

و اهل قزوین از سنی و شیعه به زیارت ابوعبدالله حسین بن الرضا فرایند.

*ابوالقاسم عبدالکریم بن محمدبن عبدالکریم رافعی قزوینی، در کتاب دارای شهرت "التدوین فی بیان خبر ها قزوین" در فصل چهارم، قبرستان این شهر را وصف می نماید و در ارتباط این مزار می نویسد:

در‌این قبرستان مزار منسوب به فرزند حضرت علی بن موسی الرضا (ع) میباشد که در خردسالی آدرس مسجد سجاد مشهد درگذشته بود.

وی همینطور در جایی دیگر از کتاب ذکر شده، تحت گستردن حالا حضرت امام رضا علیه السلام نوشته میباشد:

دارای اسم و رسم میباشد که حضرت از قزوین عبور فرموده، می‌گویند که در سرای داوود بن سلیمان غازی، که ورژن معروفه از (صحیفه الرضا) را از او ماجرا می نماید، نهفته بوده میباشد. این ورژن را اسحاق بن محمد بن مهرویه و جز این دو از داوود بن سلیمان داستان کرده اند. گفته اند فرزند او که در قبرستان قزوین مدفون میباشد می‌گویند دو ساله یا این که خردسال شماره تلفن مسجد سجاد مشهد خیس بوده میباشد.

*حمدالله مستوفی در "نزهت القلوب" در قضیه شهر قزوین ذکر نموده است:

و در آنجا مشهد امام زاده حسین پسر امام علی ابن موسی الرضا (ع) و قبر یک کدام از صحابه و مزار اولیا کبار میباشد. وی در "تاریخ گزیده" نیز در دو گزینه از این آستانه خاطر نموده است، یکی‌از در سرگذشت حضرت رضا که می نویسد: «رضا را پنج پسر بود، محمد، جواد، جعفر، ابراهیم و حسین که به قزوین مدفون میباشد.» و دیگر در نصیب مرتبط با قنات ها و رودخانه ها و مساجد و معابر قزوین، به‌این سیرتکامل که: «قبرستان های آن کاملا درون شهر میباشد و شایسته ترین آن به کثرت و برکت بقاع ایست، شرقی آن محله ری و غربی آن محله ارداق مجاورت رودخانه و شمال آن محله شهرستان و جنوبی آن باروی شهر ارداق و در آن حرم مشهدی میباشد از آن پسر علی ابن موسی الرضا، وفات آن پسر در 2 سالگی بوده و گویند حسین اسم داشته میباشد.

*محقق معاصر، سید حسین مدرسی طباطبایی از اساتید دانش گاه پرینستون ایالات متحده نیز درخصوص امامزاده حسین پژوهش نموده است. وی کتاب های خطی و ورقه ها میراث از شاهان و شاهزادگان و دانشوران در هفت قرن پیشین را رسیدگی کرده و کلیه آنان‌را در کتابی به اسم «برگی از تاریخ قزوین» آورده که در آن اینگونه نوشته میباشد:

اکثر مورخان و سیره نویسان که بردن اسم تمامی آن ها از صبر این کتاب بیرون میباشد، امامزاده حسین را فرزند علی بن موسی الرضا میدانند.

*دست خطی از حضرت آیت الله مرعشی نجفی به تاریخ 22 صفر 1388 ه.ق (1346 ه.ش) در آستان مقدس امامزاده حسین وجود دارااست که وی درستی نسب این امامزاده را پذیرش نموده است. آیت الله شهاب الدین الحسینی مرعشی درین دست نویس می نویسد:

در مورد مزار کثیر الانوار شاهزاده حسین (ع) معروف در دارالمومنین قزوین پرسش فرموده بودید، پهنا می گردد که حقیر دوران ها بود در منزلت رسیدگی و تجسس نسبت به‌این مورد بودم تا آن که به حمدالله و الشکر در کتاب «مستطات التدوین فی رجال قزوین» نوشتن علامه مورخ و محدث امام الدین ابوالقاسم عبدالکریم بن محمد بن عبدالکریم رافعی القزوینی که در سنه 633 فوت گردیده به دست حقیر رسید و در محلی از آن کتاب عباراتی میباشد که می نویسد: «اعظم مقابر آرامستان از منش ارواق و فیها قبر واحد منا لصحابه رضی اله عنهم کذا سمعت والدی ره یقول و فی هذه المقبره المشهد المعروف به ابن علی بن موسی الرضا رضی الله عنه و کان قدمات فی الصغر و منه قبر جماعه اینجانب العلویه والشیعه الی وفی.»