مجله خبری مساجد

«زهدو تقوا» اساسا از ماده «وقایه» به معنى نگهدارى یا این که خویشتن دارى میباشد(1) و به تعبیر و تفسیر دیگر یک نیروى در دست گرفتن درونى میباشد که آدم را در قبال سرکشی شهوات نگهداری مى نماید، مسجد سجاد مشهد و در واقع نقش ترمز نیرومندى را دارااست که ماشین وجود بشر را در پرتگاه ها نگهداری و از تندروى هاى خطرناک، گشوده مى داراست.
به همین برهان امیر مؤمنان على(علیه السلام) «زهدوتقوا» را تحت عنوان یک دژ نیرومند در قبال خطرها گناه شمرده میباشد، آنجا که مى فرماید: اعْلَمُوا عِبادَ اللّهِ أَنَّ التَّقْوى دارُ حِصْن عَزِیز: «اى بندگان خداوند بدانید زهدوتقوا دژى میباشد مستحکم و غیر قابل نفوذ».(2)
در روایات اسلامى و همینطور لغات محققان، تشبیهات فراوانى براى تجسم وضعیت زهد و رزرو مسجد سجاد مشهد تقوا اورده شده میباشد، امیر مؤمنان على(علیه السلام) مى فرماید: ...أَلا وَ إِنَّ التَّقْوى مَطایا ذُلُلٌ حُمِلَ عَلَیْها أَهْلُها وَ أُعْطُوا أَزِمَّتَها فَأَوْرَدَتْهُمُ الْجَنَّةَ...:
«...زهد همانند مرکبى میباشد راهوار که صاحبش بر آن سوار میباشد و زمامش در چنگ وی میباشد و تا دل فردوس او‌را پیش مى موفقیت...»!(3)
بعضى، زهدو تقوا را به وضعیت کسى تشبیه کرده اند که از یک مرزو بوم مملو‌از خار عبور مى نماید، سعى داراست دامن خویش را به طور کاملً برچیند و با احتیاط قدم بردارد مبادا نوک خارى در پایش بنشیند، آدرس مسجد سجاد مشهد و یا این که دامنش را بگیرد.
«عبداللّه معتز» این حرف را به شعر در آورده میباشد و مى گوید:
خُلِّ الذُّنُاینترنتَ صَغِیْرَها *** وَ کَبِیْرَها فَهُوَ التَّقى
وَ اصْنَعْ کَماش فَوْقَ أَرْ *** ضِ الشَّوْکِ یَحْذَرُ ما یَرى
لاتَحْقِرَنَّ صَغِیْرَةً *** إِنَّ الْجِپر و بالَ مِنَ الْحَصى
«گناهان را از خرد و گرانقدر رخنه‌ کن که واقعیت زهد همین میباشد».
«همانند کسى باش که در یک زمین مالامال خار با غایت احتیاط قدم بر
مى داراست».
«گناهان صغیره را خرد مشمر که کوه ها از سنگ ریزه ها تشکیل مى گردد».(4)
درضمنً از این تشبیه به خوبى به کار گیری مى خواهد شد: زهد به‌این وجود ندارد که بشر انزوا و کناره گیرى تعیین نماید، بلکه می بایست در دل اجتماع باشد و درصورتی که اجتماع آلوده و کثیف بوده خویش را محافظت نماید.
در هر شکل این شرایط زهد و در اختیار گرفتن نیرومند معنوى، پر‌نور ترین اثر ها ایمان به «مبدأ» و «معاد» یعنى خداوند و رستاخیز میباشد، و ترازو فضیلت و افتخار بشر و مقیاس سنجش شخصیت وی در اسلام محسوب مى گردد تا آنجا که پاراگراف «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقاکُمْ» به طور یک شعار جاودانى اسلام در آمده میباشد.(5)
على(علیه السلام) مى فرماید: إِنَّ تَقْوَى اللّهِ مِفْتاحُ سَبخشید وَ ذَخِیرَةُ مَعاد وَ عِتْقٌ مِنْ کُلِّ مَلَکَة وَ نَجاةٌ مِنْ کُلِّ هَلَکَة: «زهدو تقوا و واهمه از خداوند، کلید مفتوح کردن هر در بسته اى میباشد، ذخیره رستاخیز، و سبب ساز آزادى از بردگى شیطان و نجات از هر نابودی میباشد».(6)
در ضمنً بایستی اعتنا داشت زهدوتقوا داراى شاخه ها و شعبى میباشد، تقواى مالى و اقتصادى، تقواى جنسى، و اجتماعى، و تقواى سیاسى و مانند اینها.

«زهدو تقوا» اساسا از ماده «وقایه» به معنى نگهدارى یا این که خویشتن دارى میباشد(1) و به تعبیر و تفسیر دیگر یک نیروى در دست گرفتن درونى میباشد که آدم را در قبال سرکشی شهوات نگهداری مى نماید، مسجد سجاد مشهد و در واقع نقش ترمز نیرومندى را دارااست که ماشین وجود بشر را در پرتگاه ها نگهداری و از تندروى هاى خطرناک، گشوده مى داراست.
به همین برهان امیر مؤمنان على(علیه السلام) «زهدوتقوا» را تحت عنوان یک دژ نیرومند در قبال خطرها گناه شمرده میباشد، آنجا که مى فرماید: اعْلَمُوا عِبادَ اللّهِ أَنَّ التَّقْوى دارُ حِصْن عَزِیز: «اى بندگان خداوند بدانید زهدوتقوا دژى میباشد مستحکم و غیر قابل نفوذ».(2)
در روایات اسلامى و همینطور لغات محققان، تشبیهات فراوانى براى تجسم وضعیت زهد و رزرو مسجد سجاد مشهد تقوا اورده شده میباشد، امیر مؤمنان على(علیه السلام) مى فرماید: ...أَلا وَ إِنَّ التَّقْوى مَطایا ذُلُلٌ حُمِلَ عَلَیْها أَهْلُها وَ أُعْطُوا أَزِمَّتَها فَأَوْرَدَتْهُمُ الْجَنَّةَ...:
«...زهد همانند مرکبى میباشد راهوار که صاحبش بر آن سوار میباشد و زمامش در چنگ وی میباشد و تا دل فردوس او‌را پیش مى موفقیت...»!(3)
بعضى، زهدو تقوا را به وضعیت کسى تشبیه کرده اند که از یک مرزو بوم مملو‌از خار عبور مى نماید، سعى داراست دامن خویش را به طور کاملً برچیند و با احتیاط قدم بردارد مبادا نوک خارى در پایش بنشیند، آدرس مسجد سجاد مشهد و یا این که دامنش را بگیرد.
«عبداللّه معتز» این حرف را به شعر در آورده میباشد و مى گوید:
خُلِّ الذُّنُاینترنتَ صَغِیْرَها *** وَ کَبِیْرَها فَهُوَ التَّقى
وَ اصْنَعْ کَماش فَوْقَ أَرْ *** ضِ الشَّوْکِ یَحْذَرُ ما یَرى
لاتَحْقِرَنَّ صَغِیْرَةً *** إِنَّ الْجِپر و بالَ مِنَ الْحَصى
«گناهان را از خرد و گرانقدر رخنه‌ کن که واقعیت زهد همین میباشد».
«همانند کسى باش که در یک زمین مالامال خار با غایت احتیاط قدم بر
مى داراست».
«گناهان صغیره را خرد مشمر که کوه ها از سنگ ریزه ها تشکیل مى گردد».(4)
درضمنً از این تشبیه به خوبى به کار گیری مى خواهد شد: زهد به‌این وجود ندارد که بشر انزوا و کناره گیرى تعیین نماید، بلکه می بایست در دل اجتماع باشد و درصورتی که اجتماع آلوده و کثیف بوده خویش را محافظت نماید.
در هر شکل این شرایط زهد و در اختیار گرفتن نیرومند معنوى، پر‌نور ترین اثر ها ایمان به «مبدأ» و «معاد» یعنى خداوند و رستاخیز میباشد، و ترازو فضیلت و افتخار بشر و مقیاس سنجش شخصیت وی در اسلام محسوب مى گردد تا آنجا که پاراگراف «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللّهِ أَتْقاکُمْ» به طور یک شعار جاودانى اسلام در آمده میباشد.(5)
على(علیه السلام) مى فرماید: إِنَّ تَقْوَى اللّهِ مِفْتاحُ سَبخشید وَ ذَخِیرَةُ مَعاد وَ عِتْقٌ مِنْ کُلِّ مَلَکَة وَ نَجاةٌ مِنْ کُلِّ هَلَکَة: «زهدو تقوا و واهمه از خداوند، کلید مفتوح کردن هر در بسته اى میباشد، ذخیره رستاخیز، و سبب ساز آزادى از بردگى شیطان و نجات از هر نابودی میباشد».(6)
در ضمنً بایستی اعتنا داشت زهدوتقوا داراى شاخه ها و شعبى میباشد، تقواى مالى و اقتصادى، تقواى جنسى، و اجتماعى، و تقواى سیاسى و مانند اینها.