(۱۲۸۰-۱۳۳۲ق) دارای اسم و رسم به سید احمد کربلایی از عارفان و فقیهان شیعه در عراق بود. او در فقه، دانش آموز میرزا محمدحسن شیرازی(مالک فتوای تحریم تنباکو) و آخوند خراسانی و در عرفان و خوی، استادش ملا حسینقلی همدانی بود. سید احمد کربلایی در حوزه علمیه نجف شاگردان متعددی در فقه، اصول و خلق و خوی، مثل سید علی حکم دهنده طباطبایی، سید جمال‌الدین گلپایگانی و آقابزرگ تهرانی تربیت کرد. در فقه کتابی از وی به‌چاپ نرسیده و فقط یک کتاب به عنوان «رساله محاکمات دربین علمین» در عرفان از وی وجود مسجد امین مشهد دارااست.
عالمان شیعه مثل آقابزرگ تهرانی، محمدحسین غروی اصفهانی و دیگرافراد درباره وی صحبت گفته و اورا یک مدرس بی نقص دانسته‌اند. سید احمد کربلایی ۲۷ شوال ۱۳۳۲ق در نجف از عالم رفت و قبر وی در بقاع امام علی(ع)، مقابل حیاط طلا جواهرات جای‌دارد.
مقام
آقابزرگ تهرانی، از شاگردان سید احمد کربلایی، در کتاب «نقباء البشر» اورا یک کدام از یاران و شاگردان ویژۀ ملا حسینقلی همدانی دانسته و به گفتۀ وی، سید احمد یگانه زمان خودش بوده و در بالاترین مراتب علم، خلق و خوی، سیر و سلوک، زهدو تقوا، ورع و واهمه از معبود قرار داشت.[۱]
محمدحسین غروی اصفهانی هم کربلایی را در فقه، بی‌نظیر خوانده و از بزرگان فقهای امامیه به‌شمار می‌رفته میباشد.[۲]
معاش‌طومار
سید احمد کربلایی حدود سال ۱۲۸۰ق، در کربلا به‌جهان آمد و بدین ادله به کربلایی معروف شد. پدرش سید ابراهیم موسوی تهرانی میباشد.[۳] هرچند سال تولدش به‌طور ظریف مشخص وجود ندارد البته علامه طهرانی با شواهدی، تاریخ به دنیا آمدن اورا به حساب آوردن کرده و حدود سال ۱۲۸۰ق تقریب زده میباشد.[۴]
سید احمد کربلایی در ۲۷ شوال ۱۳۳۲ق در نجف از جهان رفت و در بقاع امام علی(ع) مقابل تراس طلا و جواهرات دفن شد.[۵]
خصوصیت‌ها
خصوصیت‌های علمی و اخلاقی کربلایی بدین گستردن میباشد:
علمی
سید احمد کربلایی در فقه خیلی توانا بود، تا جایی که محمدحسین غروی اصفهانی درباره وی گفته، اینجانب احدی را در فقه مثل وی ندیده‌ام.[۶]
صاحب و مالک کتاب توحید علمی و عینی نوشته که او در سن چهل سالگی نامزدِ مرجعیت شیعه شد اما حاضر نشد فتوا دهد. همینطور محمدتقی شیرازی احتیاطات خویش را به وی ارجاع می‌بخشید.[۷]
اخلاقی
ملا حسینقلی همدانی حدود سیصد محصل تربیت کرد که بارزترین آن‌ها سید احمد کربلایی و محمد بهاری بودند و شیوه مدرس خویش را ادامه دادند.[۸] در کتاب رساله لب‌اللباب بیان شده که، هنگامی روحانی محمد بهاری به‌استدلال بیماری نجف را رخنه کرد، سید احمد کربلایی فقط کسی بود که در آنجا کلاس‌های فقاهتی و اخلاقی داشت و شاگردان متعددی را تربیت کرد.[۹]
آقابزرگ تهرانی که مدتی اهل یک محل سید احمد کربلایی بوده دربارۀ وی گفته که او، نمازهای خویش را در جای های خلوت به‌جا می آورد و در نماز شب بسیار ناله می کرد.[۱۰]
در منابع دیگر آمده میباشد که سید احمد کربلایی در تاثیر فغان‌های وقت گیر یکی‌از چشمان خویش را از دست داده بود و به همین برهان، به سید احمد واحدالعین (یک‌دیده) معروف شد
(۱۲۸۰-۱۳۳۲ق) دارای اسم و رسم به سید احمد کربلایی از عارفان و فقیهان شیعه در عراق بود. او در فقه، دانش آموز میرزا محمدحسن شیرازی(مالک فتوای تحریم تنباکو) و آخوند خراسانی و در عرفان و خوی، استادش ملا حسینقلی همدانی بود. سید احمد کربلایی در حوزه علمیه نجف شاگردان متعددی در فقه، اصول و خلق و خوی، مثل سید علی حکم دهنده طباطبایی، سید جمال‌الدین گلپایگانی و آقابزرگ تهرانی تربیت کرد. در فقه کتابی از وی به‌چاپ نرسیده و فقط یک کتاب به عنوان «رساله محاکمات دربین علمین» در عرفان از وی وجود مسجد امین مشهد دارااست.
عالمان شیعه مثل آقابزرگ تهرانی، محمدحسین غروی اصفهانی و دیگرافراد درباره وی صحبت گفته و اورا یک مدرس بی نقص دانسته‌اند. سید احمد کربلایی ۲۷ شوال ۱۳۳۲ق در نجف از عالم رفت و قبر وی در بقاع امام علی(ع)، مقابل حیاط طلا جواهرات جای‌دارد.
مقام
آقابزرگ تهرانی، از شاگردان سید احمد کربلایی، در کتاب «نقباء البشر» اورا یک کدام از یاران و شاگردان ویژۀ ملا حسینقلی همدانی دانسته و به گفتۀ وی، سید احمد یگانه زمان خودش بوده و در بالاترین مراتب علم، خلق و خوی، سیر و سلوک، زهدو تقوا، ورع و واهمه از معبود قرار داشت.[۱]
محمدحسین غروی اصفهانی هم کربلایی را در فقه، بی‌نظیر خوانده و از بزرگان فقهای امامیه به‌شمار می‌رفته میباشد.[۲]
معاش‌طومار
سید احمد کربلایی حدود سال ۱۲۸۰ق، در کربلا به‌جهان آمد و بدین ادله به کربلایی معروف شد. پدرش سید ابراهیم موسوی تهرانی میباشد.[۳] هرچند سال تولدش به‌طور ظریف مشخص وجود ندارد البته علامه طهرانی با شواهدی، تاریخ به دنیا آمدن اورا به حساب آوردن کرده و حدود سال ۱۲۸۰ق تقریب زده میباشد.[۴]
سید احمد کربلایی در ۲۷ شوال ۱۳۳۲ق در نجف از جهان رفت و در بقاع امام علی(ع) مقابل تراس طلا و جواهرات دفن شد.[۵]
خصوصیت‌ها
خصوصیت‌های علمی و اخلاقی کربلایی بدین گستردن میباشد:
علمی
سید احمد کربلایی در فقه خیلی توانا بود، تا جایی که محمدحسین غروی اصفهانی درباره وی گفته، اینجانب احدی را در فقه مثل وی ندیده‌ام.[۶]
صاحب و مالک کتاب توحید علمی و عینی نوشته که او در سن چهل سالگی نامزدِ مرجعیت شیعه شد اما حاضر نشد فتوا دهد. همینطور محمدتقی شیرازی احتیاطات خویش را به وی ارجاع می‌بخشید.[۷]
اخلاقی
ملا حسینقلی همدانی حدود سیصد محصل تربیت کرد که بارزترین آن‌ها سید احمد کربلایی و محمد بهاری بودند و شیوه مدرس خویش را ادامه دادند.[۸] در کتاب رساله لب‌اللباب بیان شده که، هنگامی روحانی محمد بهاری به‌استدلال بیماری نجف را رخنه کرد، سید احمد کربلایی فقط کسی بود که در آنجا کلاس‌های فقاهتی و اخلاقی داشت و شاگردان متعددی را تربیت کرد.[۹]
آقابزرگ تهرانی که مدتی اهل یک محل سید احمد کربلایی بوده دربارۀ وی گفته که او، نمازهای خویش را در جای های خلوت به‌جا می آورد و در نماز شب بسیار ناله می کرد.[۱۰]
در منابع دیگر آمده میباشد که سید احمد کربلایی در تاثیر فغان‌های وقت گیر یکی‌از چشمان خویش را از دست داده بود و به همین برهان، به سید احمد واحدالعین (یک‌دیده) معروف شد
چگونه هزینههای برگزاری مراسم در مسجد را مدیریت کنیم؟