اُمّ حَبیبه (درگذشته ۴۴ق)، دختر ابوسفیان، همسر نبی اکرم(ص) و از راویان روایات نبوی میباشد. نامش رَمَله و در بعضا منابع هند مذکور میباشد. او از اول زنانی بود که هنگام سفر مسلمانها به حبشه، به آنجا رفت. ام حبیبه، بعداز کشته شدن عثمان، تی شرت آغشته به خون او را نزد اخوی خویش معاویه، به دمشق مسجد امین مشهد ارسال کرد.
وی در ۴۴ق در ۷۴ سالگی در مدینه درگذشت و به عبارتیجا نیز مدفون شد.
تولد
تاریخ به دنیاآمدن امحبیبه دختر ابوسفیان را ۱۷ سال قبل از بعثت (ح ۵۹۳م) حافظه کردهاند.[۱] کهاین تاریخ با روایاتی که سن اورا در سال ۷ق، سی و یک سری ساله دانستهاند، توافق دارااست.[۲]
همسران رسول (ص)
خدیجه دختر خویلد (تزویج: ۲۵ عامالفیل)
سوده دختر زمعه (وصلت: پیش از مهاجرت)
عایشه دختر ابوبکر (تزویج: ۲ق)
حفصه دختر قدمت بن خطاب (وصلت: ۳ق)
زینب دختر خزیمه (وصلت: ۳ق)
ام سلمه دختر ابوامیه (وصلت: ۴ق)
زینب دختر جحش (تزویج: ۵هجری)
جویریه دختر حارث (تزویج: ۵ یا این که ۶ق)
امحبیبه دختر ابوسفیان (تزویج: ۶ یا این که ۷ق)
ماریه دختر شمعون (تزویج: ۷ق)
صفیه دختر حیی (تزویج: ۷ق)
میمونه دختر حارث (تزویج: ۷ق)
نبو
وصلت
امحبیبه آغاز همسر عبیدالله بن جحش اسدی بود.[۳] و از او مالک دختری شد که اورا حبیبه نامیدند و کنیۀ امحبیبه نیز از همینجا نشأت گرفته میباشد.[۴] او از اولیه بانوانی بود که هنگام سفر مسلمانها به حبشه، هم پا همسر خویش به آن دیار رفت.[۵]
تزویج با فرستاده اسلام(ص)
بعداز درگذشت عبیدالله در حبشه، نبی(ص) در سال ۶ یا این که ۷ق، عمرو بن امیه ضمری را نزد نجاشی ارسال کرد و به وی وکالت اعطا کرد تا امحبیبه را به همسری آن حضرت درآورد و یاروهمدم دیگر مسلمانها به مدینه بیاورد.[۶] نجاشی نیز امحبیبه را یار با دیگر مهاجران یا این که اندکی زودتر از آنها، با هدایایی روانه مدینه کرد.[۷]
ازآنجاکه ابوسفیان در زمره معاندان اسلام بود، ابن عباس نزول آیه «عَسَی الله أَن یجْعَل بَینَمعدود وَ بَین الَّذین عادَیتُم مِنْهُم مَوَدَّةً وَاللَّهُ قَدِیرٌ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ»[۸] ترجمه "امید خواهیم داشت که پروردگار بین شما و بین عده ای از آنها که [وی را] معاند داشتید، دوستی برقرار نماید، و خداوند تواناست، و آفریدگار آمرزنده کریم میباشد" را با تزویج نبی(ص) و ام حبیبه دختر ابوسفیان، مرتبط دانسته میباشد.[۹]
بعداز فتح مکه، ابوسفیان برای تجدید صلح حدیبیه به مدینه آمد، ولی زیرا نزد دخترش ام حبیبه رفت، وی پدرش را مشرک و پلشت خواند و اذن نداد که او بر مکان پیامبر آفریدگار(ص) بنشیند.[۱۰]
نبو
تبارنامه بنیامیه
امیه
عاص ابیالعاص حرب ابیعمرو
سعید عفان حکم ابوسفیان ابیمعیط
عبدالله خالد عثمان مروان حنظله یزید معاویه عتبه امحبیبه عقبه
عبدالعزیز عبدالملک محمد یزید ولید ولید امکلثوم
قدمت یزید سلیمان ولید هشام مروان دوم معاویه
ولید یزید ابراهیم
شغل سیاسی
ام حبیبه، بعد از کشتهشدن عثمان، تیشرت آغشته به خون او را همپا نعمان بن بشیر نزد اخوی خویش معاویه، به دمشق ارسال کرد.[۱۱]
او همینطور بعداز شهیدشدن محمد بن ابیدیده نشده، از فرط خوشحالی گوسفندی کباب کرد و برای عایشه که خواهر محمد بود ارسال کرد، بیان شده عایشه از این شغل ام حبیبه، غمگین شد و اورا نفرین کرد.[۱۲] [۱۳][یادداشت ۱]
نقل حدیث از رسول(ص)
ام حبیبه، احادیثی از رسول(ص) نقل نموده است.[۱۴] برادران او، معاویه و عنبسه و نیز اشخاصی زیرا انس بن صاحب، ابوبکر بن سعید ثقفی، ابوجراح قرشی و سایر افراد از وی داستان کردهاند.[۱۵]
وفات
او در ۴۴ق در ۷۴ سالگی درگذشت.[۱۶] و مروان بن حکم بر لاشه وی نماز گزارد.[۱۷] روایتی اورده شده که او به دمشق نیز مسافرت نموده است.[۱۸] حتی بعضا، وفات اورا در همانجا دانستهاند و در کنار آرامستان باب الصغیر نیز مزاری به او نسبت داده شده میباشد.[۱۹] ولی چنانکه در برخی احادیث دارای اعتبار آمده، او در مدینه درگذشت و همانجا نیز (آرامستان بقیع)[۲۰] مدفون شد.[۲۱]
اُمّ حَبیبه (درگذشته ۴۴ق)، دختر ابوسفیان، همسر نبی اکرم(ص) و از راویان روایات نبوی میباشد. نامش رَمَله و در بعضا منابع هند مذکور میباشد. او از اول زنانی بود که هنگام سفر مسلمانها به حبشه، به آنجا رفت. ام حبیبه، بعداز کشته شدن عثمان، تی شرت آغشته به خون او را نزد اخوی خویش معاویه، به دمشق مسجد امین مشهد ارسال کرد.
وی در ۴۴ق در ۷۴ سالگی در مدینه درگذشت و به عبارتیجا نیز مدفون شد.
تولد
تاریخ به دنیاآمدن امحبیبه دختر ابوسفیان را ۱۷ سال قبل از بعثت (ح ۵۹۳م) حافظه کردهاند.[۱] کهاین تاریخ با روایاتی که سن اورا در سال ۷ق، سی و یک سری ساله دانستهاند، توافق دارااست.[۲]
همسران رسول (ص)
خدیجه دختر خویلد (تزویج: ۲۵ عامالفیل)
سوده دختر زمعه (وصلت: پیش از مهاجرت)
عایشه دختر ابوبکر (تزویج: ۲ق)
حفصه دختر قدمت بن خطاب (وصلت: ۳ق)
زینب دختر خزیمه (وصلت: ۳ق)
ام سلمه دختر ابوامیه (وصلت: ۴ق)
زینب دختر جحش (تزویج: ۵هجری)
جویریه دختر حارث (تزویج: ۵ یا این که ۶ق)
امحبیبه دختر ابوسفیان (تزویج: ۶ یا این که ۷ق)
ماریه دختر شمعون (تزویج: ۷ق)
صفیه دختر حیی (تزویج: ۷ق)
میمونه دختر حارث (تزویج: ۷ق)
نبو
وصلت
امحبیبه آغاز همسر عبیدالله بن جحش اسدی بود.[۳] و از او مالک دختری شد که اورا حبیبه نامیدند و کنیۀ امحبیبه نیز از همینجا نشأت گرفته میباشد.[۴] او از اولیه بانوانی بود که هنگام سفر مسلمانها به حبشه، هم پا همسر خویش به آن دیار رفت.[۵]
تزویج با فرستاده اسلام(ص)
بعداز درگذشت عبیدالله در حبشه، نبی(ص) در سال ۶ یا این که ۷ق، عمرو بن امیه ضمری را نزد نجاشی ارسال کرد و به وی وکالت اعطا کرد تا امحبیبه را به همسری آن حضرت درآورد و یاروهمدم دیگر مسلمانها به مدینه بیاورد.[۶] نجاشی نیز امحبیبه را یار با دیگر مهاجران یا این که اندکی زودتر از آنها، با هدایایی روانه مدینه کرد.[۷]
ازآنجاکه ابوسفیان در زمره معاندان اسلام بود، ابن عباس نزول آیه «عَسَی الله أَن یجْعَل بَینَمعدود وَ بَین الَّذین عادَیتُم مِنْهُم مَوَدَّةً وَاللَّهُ قَدِیرٌ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ»[۸] ترجمه "امید خواهیم داشت که پروردگار بین شما و بین عده ای از آنها که [وی را] معاند داشتید، دوستی برقرار نماید، و خداوند تواناست، و آفریدگار آمرزنده کریم میباشد" را با تزویج نبی(ص) و ام حبیبه دختر ابوسفیان، مرتبط دانسته میباشد.[۹]
بعداز فتح مکه، ابوسفیان برای تجدید صلح حدیبیه به مدینه آمد، ولی زیرا نزد دخترش ام حبیبه رفت، وی پدرش را مشرک و پلشت خواند و اذن نداد که او بر مکان پیامبر آفریدگار(ص) بنشیند.[۱۰]
نبو
تبارنامه بنیامیه
امیه
عاص ابیالعاص حرب ابیعمرو
سعید عفان حکم ابوسفیان ابیمعیط
عبدالله خالد عثمان مروان حنظله یزید معاویه عتبه امحبیبه عقبه
عبدالعزیز عبدالملک محمد یزید ولید ولید امکلثوم
قدمت یزید سلیمان ولید هشام مروان دوم معاویه
ولید یزید ابراهیم
شغل سیاسی
ام حبیبه، بعد از کشتهشدن عثمان، تیشرت آغشته به خون او را همپا نعمان بن بشیر نزد اخوی خویش معاویه، به دمشق ارسال کرد.[۱۱]
او همینطور بعداز شهیدشدن محمد بن ابیدیده نشده، از فرط خوشحالی گوسفندی کباب کرد و برای عایشه که خواهر محمد بود ارسال کرد، بیان شده عایشه از این شغل ام حبیبه، غمگین شد و اورا نفرین کرد.[۱۲] [۱۳][یادداشت ۱]
نقل حدیث از رسول(ص)
ام حبیبه، احادیثی از رسول(ص) نقل نموده است.[۱۴] برادران او، معاویه و عنبسه و نیز اشخاصی زیرا انس بن صاحب، ابوبکر بن سعید ثقفی، ابوجراح قرشی و سایر افراد از وی داستان کردهاند.[۱۵]
وفات
او در ۴۴ق در ۷۴ سالگی درگذشت.[۱۶] و مروان بن حکم بر لاشه وی نماز گزارد.[۱۷] روایتی اورده شده که او به دمشق نیز مسافرت نموده است.[۱۸] حتی بعضا، وفات اورا در همانجا دانستهاند و در کنار آرامستان باب الصغیر نیز مزاری به او نسبت داده شده میباشد.[۱۹] ولی چنانکه در برخی احادیث دارای اعتبار آمده، او در مدینه درگذشت و همانجا نیز (آرامستان بقیع)[۲۰] مدفون شد.[۲۱]
مسجد سجاد مشهد – محور فعالیتهای مذهبی و مناسبتهای دینی