که در اتفاق کربلا حضور داشت و یار با کاروان اسرا به شام برده شد و در شام درگذشت. زیارتگاهی در دمشق به او منسوب میباشد. درباره اینکه آیا امام حسین(ع) اینگونه دختری داشته میباشد یا این که خیر و نیز درباره اسم، کیفیت وفات و مزار منسوب به او اختلاف‌لحاظ وجود مسجد امین مشهد دارااست.
اسم و نسب
رقیه فرزند امام حسین(ع) امام سوم شیعه ها میباشد. اسم مامان وی در منابع نیامده میباشد. در بعضا گزارش‌های نسب‌شناسی دربین دختران امام حسین(ع) ذکر شده گردیده‌است. ابن فُندُق بیهقی(م ۵۶۵ق) از نسب‌شناسان پر اسم و رسم قرن ششم قمری، در کتاب لباب الانساب برای امام حسین(ع) چهار دختر با اسم‌های فاطمه، سکینه، زینب و ام کلثوم اسم می برد و میافزاید زینب و ام کلثوم در کودکی از عالم رفتند.[۱] البته در مکان دیگری می‌نویسد: از فرزندان امام حسین(ع)، جز زین العابدین، فاطمه، سکینه و رقیه باقی نماندند.[۲] محمد بن طلحه شافعی (م ۶۵۲ ق) دختران امام را چهار بدن دانسته و صرفا از زینب، سکینه و فاطمه ذکر شده‌میباشد و اسم دختر چهارم را بیان نکرده میباشد.[۳] نجم الدین طبسی از گزارش ابن فندق(درگذشت:۵۶۵ق) و مطالب السئول بدین فیض رسیده که اسم دختر چهارم امام حسین(ع) رقیه و لقب وی ام‌کلثوم میباشد.[۴]
اورده شده منابع دیرین و معتبری که اسم فرزندان امام حسین(ع) را شمرده‌اند، دختری به اسم رقیه برای امام بیان نکرده‌اند و فقط به دو دختر به اسم سکینه و فاطمه اشاره کرده‌اند.[۵] برای مثال روضه خوان اثر گذار صرفا سکینه و فاطمه را تحت عنوان دختران امام حسین(ع) بیان نموده است.[۶]
بعضا از منابع متأخر، رقیه را کنیه[۷] و نامش را زینب[۸] یا این که فاطمه[۹] دانسته‌اند
حضور در کربلا
در منابع به حضور او در کربلا تصریح نشده میباشد. در برخی ورژن‌های کتاب الملهوف که از امام حسین(ع) جملاتی به باقیماندگان خویش گزارش گردیده از رقیه ذکر شده شد‌ه‌است؛ البته اشاره نشده که رقیه دختر امام حسین میباشد.[۱۰].[یادداشت ۱] نجم الدین طبسی، با استناد بدین پاراگراف درصدد ثابت وجود رقیه دختر امام حسین برآمده میباشد؛ البته این احتمال را نیز بیان کرده میباشد که خواسته از رقیه، رقیه دختر امام علی(ع) باشد. از لحاظ او، دستکم هر دو گزینه محتمل میباشد.[۱۱] به خصوص اینکه نام رقیه، در کنار دیگر خواهران امام حسین(ع) مانند ام کلثوم و زینب آمده و در بعضی از ورژن‌های کتاب لهوف نیز این عبارت وجود ندارد.[۱۲]
در ینابیع الموده با مقداری تفاوت در همین عبارت اسم رقیه در کنار اسم دختران دیگر امام حسین(ع) آمده میباشد
ماجرای درگذشت
بیان شده میباشد دختری سه یا این که چهار ساله یار اسیران کربلا در شام بوده میباشد. وی شبی بابا را در خواب رویت کرد وقتی که از خواب بیدار شد، بسیار زاری و بی‌تابی می کرد و پدرش را می‌خواست. یزید با شنیدن صدای ناله وی، امرکرد راز امام حسین را نزد وی ببرند. این دختر با دیدن این چشم انداز غم‌اش بیشتر شد و به منجر همین اندوه درگذشت.
در منابع گزارش‌هایی از کیفیت وفات دختری منسوب به امام حسین(ع) در شام وجود داراست، این گزارش‌ها چندان هماهنگ نیستند.
بیان شده اول منبعی که ماجرای شهیدشدن دختر خردسالی از امام حسین(ع) را در شام مطرح نموده است، بی نقص بهایی نوشته عمادالدین طبری(۷۰۰ق) میباشد.[یادداشت ۲] [۱۶] طبری اسم دختر را بیان نکرده میباشد؛ سن اورا چهار سال و وفات اورا تعدادی روز بعد از دیدن رمز بابا در منزل یزید گزارش نموده است.[۱۷]
ملا حسین کاشفی (درگذشت ۹۱۰ق) محل واقعه را کوشْک (کاخ) یزید و مجال آن را روز دیدن راز بریده بیان نموده است.[۱۸]
فخرالدین طُریحی (درگذشت ۱۰۸۵ ق)؛ در کتاب منتخب طریحی اول کسی میباشد که بچه را سه ساله و سخنانی از وی خطاب به بابا گزارش نموده است.[۱۹]
محمدحسین ارجستانی در اواخر قرن سیزدهم قمری، اسم بچه را زُبَیْده، سن اورا سه سال، محلّ اتفاق را خرابه شام گزارش نموده است.[۲۰] ارجستانی قبل از بیان این واقعه، به حضور دختری از امام حسین(ع) به اسم رقیه در شام خاطر نموده است.[۲۱]
محمدجواد یزدی در اوایل قرن چهاردهم، محل رخداد را خرابه شام دانسته میباشد و گفته اسم وی زُبَیده یا این که رُقَیه یا این که زینب یا این که سُکَیْنَه و یا این که فاطمه بوده میباشد.[۲۲]
سید محمدعلی فرمانروا‌عبدالعظیمی (م ۱۳۳۴ق)، برای اولیه توشه، اسم نوپا را رقیه و سنّ اورا سه سال آورده میباشد.[۲۳] [یادداشت ۳]
روضه خوان عباس قمی(درگذشت ۱۳۵۹ق) در کتاب منتهی الآمال این داستان را از بی نقص بهائی را نقل نموده است و نامی از آن دختر چهارساله نبرده میباشد.[۲۴]
که در اتفاق کربلا حضور داشت و یار با کاروان اسرا به شام برده شد و در شام درگذشت. زیارتگاهی در دمشق به او منسوب میباشد. درباره اینکه آیا امام حسین(ع) اینگونه دختری داشته میباشد یا این که خیر و نیز درباره اسم، کیفیت وفات و مزار منسوب به او اختلاف‌لحاظ وجود مسجد امین مشهد دارااست.
اسم و نسب
رقیه فرزند امام حسین(ع) امام سوم شیعه ها میباشد. اسم مامان وی در منابع نیامده میباشد. در بعضا گزارش‌های نسب‌شناسی دربین دختران امام حسین(ع) ذکر شده گردیده‌است. ابن فُندُق بیهقی(م ۵۶۵ق) از نسب‌شناسان پر اسم و رسم قرن ششم قمری، در کتاب لباب الانساب برای امام حسین(ع) چهار دختر با اسم‌های فاطمه، سکینه، زینب و ام کلثوم اسم می برد و میافزاید زینب و ام کلثوم در کودکی از عالم رفتند.[۱] البته در مکان دیگری می‌نویسد: از فرزندان امام حسین(ع)، جز زین العابدین، فاطمه، سکینه و رقیه باقی نماندند.[۲] محمد بن طلحه شافعی (م ۶۵۲ ق) دختران امام را چهار بدن دانسته و صرفا از زینب، سکینه و فاطمه ذکر شده‌میباشد و اسم دختر چهارم را بیان نکرده میباشد.[۳] نجم الدین طبسی از گزارش ابن فندق(درگذشت:۵۶۵ق) و مطالب السئول بدین فیض رسیده که اسم دختر چهارم امام حسین(ع) رقیه و لقب وی ام‌کلثوم میباشد.[۴]
اورده شده منابع دیرین و معتبری که اسم فرزندان امام حسین(ع) را شمرده‌اند، دختری به اسم رقیه برای امام بیان نکرده‌اند و فقط به دو دختر به اسم سکینه و فاطمه اشاره کرده‌اند.[۵] برای مثال روضه خوان اثر گذار صرفا سکینه و فاطمه را تحت عنوان دختران امام حسین(ع) بیان نموده است.[۶]
بعضا از منابع متأخر، رقیه را کنیه[۷] و نامش را زینب[۸] یا این که فاطمه[۹] دانسته‌اند
حضور در کربلا
در منابع به حضور او در کربلا تصریح نشده میباشد. در برخی ورژن‌های کتاب الملهوف که از امام حسین(ع) جملاتی به باقیماندگان خویش گزارش گردیده از رقیه ذکر شده شد‌ه‌است؛ البته اشاره نشده که رقیه دختر امام حسین میباشد.[۱۰].[یادداشت ۱] نجم الدین طبسی، با استناد بدین پاراگراف درصدد ثابت وجود رقیه دختر امام حسین برآمده میباشد؛ البته این احتمال را نیز بیان کرده میباشد که خواسته از رقیه، رقیه دختر امام علی(ع) باشد. از لحاظ او، دستکم هر دو گزینه محتمل میباشد.[۱۱] به خصوص اینکه نام رقیه، در کنار دیگر خواهران امام حسین(ع) مانند ام کلثوم و زینب آمده و در بعضی از ورژن‌های کتاب لهوف نیز این عبارت وجود ندارد.[۱۲]
در ینابیع الموده با مقداری تفاوت در همین عبارت اسم رقیه در کنار اسم دختران دیگر امام حسین(ع) آمده میباشد
ماجرای درگذشت
بیان شده میباشد دختری سه یا این که چهار ساله یار اسیران کربلا در شام بوده میباشد. وی شبی بابا را در خواب رویت کرد وقتی که از خواب بیدار شد، بسیار زاری و بی‌تابی می کرد و پدرش را می‌خواست. یزید با شنیدن صدای ناله وی، امرکرد راز امام حسین را نزد وی ببرند. این دختر با دیدن این چشم انداز غم‌اش بیشتر شد و به منجر همین اندوه درگذشت.
در منابع گزارش‌هایی از کیفیت وفات دختری منسوب به امام حسین(ع) در شام وجود داراست، این گزارش‌ها چندان هماهنگ نیستند.
بیان شده اول منبعی که ماجرای شهیدشدن دختر خردسالی از امام حسین(ع) را در شام مطرح نموده است، بی نقص بهایی نوشته عمادالدین طبری(۷۰۰ق) میباشد.[یادداشت ۲] [۱۶] طبری اسم دختر را بیان نکرده میباشد؛ سن اورا چهار سال و وفات اورا تعدادی روز بعد از دیدن رمز بابا در منزل یزید گزارش نموده است.[۱۷]
ملا حسین کاشفی (درگذشت ۹۱۰ق) محل واقعه را کوشْک (کاخ) یزید و مجال آن را روز دیدن راز بریده بیان نموده است.[۱۸]
فخرالدین طُریحی (درگذشت ۱۰۸۵ ق)؛ در کتاب منتخب طریحی اول کسی میباشد که بچه را سه ساله و سخنانی از وی خطاب به بابا گزارش نموده است.[۱۹]
محمدحسین ارجستانی در اواخر قرن سیزدهم قمری، اسم بچه را زُبَیْده، سن اورا سه سال، محلّ اتفاق را خرابه شام گزارش نموده است.[۲۰] ارجستانی قبل از بیان این واقعه، به حضور دختری از امام حسین(ع) به اسم رقیه در شام خاطر نموده است.[۲۱]
محمدجواد یزدی در اوایل قرن چهاردهم، محل رخداد را خرابه شام دانسته میباشد و گفته اسم وی زُبَیده یا این که رُقَیه یا این که زینب یا این که سُکَیْنَه و یا این که فاطمه بوده میباشد.[۲۲]
سید محمدعلی فرمانروا‌عبدالعظیمی (م ۱۳۳۴ق)، برای اولیه توشه، اسم نوپا را رقیه و سنّ اورا سه سال آورده میباشد.[۲۳] [یادداشت ۳]
روضه خوان عباس قمی(درگذشت ۱۳۵۹ق) در کتاب منتهی الآمال این داستان را از بی نقص بهائی را نقل نموده است و نامی از آن دختر چهارساله نبرده میباشد.[۲۴]
چگونه هزینههای برگزاری مراسم در مسجد را مدیریت کنیم؟