مجله خبری مساجد

عکس العمل با امام حسن عسکری(ع)
حکومت معتز حدود 1‌سال با امامت امام حسن عسکری(ع) هم‌زمان بود.[۴۳] اورده شده او نسبت به امام عسکری(ع) نیز بغض و کینه داشت. به گفته بعضی پژوهشگران حکومت برای به انزوا کشیدن و زیر‌حیث به دست آوردن امام حسن عسکری(ع)، او را آیتم آزار قرار داده[۴۴] و به زندان افکند.[۴۵] معتز از زندان‌بان خویش مراد بود تا بر امام طاقت فرسا گرفته و وی را گزینه اذیت و آزار قرار دهد.[۴۶] نقل شده استدلال دشوار‌گیری وی علم، آوازه و منزلت اجتماعی امام بود و همینطور دانش به اینکه وی بابا امام منتظری میباشد که شیعه ها برای سرنگونی حکومت ظالمان در انتظار وی مسجد امین مشهد می باشند.[۴۷]

طبق ادعای پاره‌ای منابع، معتز تصمیم گرفته بود تا با دسیسه‌ای امام عسکری(ع) را به شهیدشدن برساند.[۴۸] وی به سعید حاجب امرکرد تا امام را به کوفه برده و بدور از دیده عموم، گردنش را بزند؛ البته معتز سه روز پس از این فرمان از خلافت خلع شد و به قتل رسید.[۴۹] نقل شده امام(ع) پیش از وقوع واقعه، خبر کشته شدن معتز را به شیعه‌ها داده بود؛ چنان‌که در جواب به طومار یکی‌از یارانش مطابق اظهار نگرانی از اراده معتز برای قتل حضرت به نتیجه ها شدن فَرَج بعد از سه روز اشاره نمود.[۵۰] به اطمینان بعضی مورخان معتز بوسیله امام عسکری(ع) گزینه نفرین قرار گرفت و از خدا خلاصی از شر و آزار معتز را خواهان شد که بعد از دعای حضرت معتز از خلافت عزل شد.[۵۱]

عکس العمل با شیعه‌ها
موقعیت سیاسی و اجتماعی شیعه ها که از فرصت مأمون عباسی به وقار نسبی رسیده بود، بعد از به حکومت وصال متوکل عباسی مشقت بار شد و آیتم فشار و اقدامات خصمانه قرار گرفتند.[۵۲] این سیاست در حکومت معتز نیز دنبال شد.[۵۳] نقل شده معتز عباسی با شیعه ها بسیار مشقت بار‌گیر بود.[۵۴] ضمن امام هادی(ع) شماری از شیعه ها زیرا ابوهاشم جعفری[۵۵] حسن بن محمد عقیقی، محمد بن ابراهیم عمری[۵۶] و محمد بن علی عطار[۵۷] نیز بوسیله حکومت به زندان افتادند.

نقل شده جعفر بن اسماعیل بن موسی کاظم از مبلغان امامیه در مغرب به وسیله ابن‌اکثر اوقات از کارگزارن معتز به قتل رسید.[۵۸] احمد بن عبدالله از نوادگان امام حسن(ع) نیز به دست عمال خلیفه به قتل رسید و عیسی بن اسماعیل از نوادگان عبدالله بن جعفر در زندان حکومت از عالم رفت.[۵۹] قتل جعفر بن محمد از نوادگان امام سجاد(ع) در ری و ابراهیم بن محمد از نوادگان عباس بن علی(ع) و همینطور وفات احمد بن محمد از نوادگان امام حسن(ع) در زندان مدینه[۶۰] برای مثال اقدامات حکومت معتز علیه شیعه‌ها بود.

قیام‌های منتسب به علویان در طول معتز
در منابع از قیام‌های علویان در طی معتز کلام به بین آمده میباشد[۶۱] یک کدام از آنان قیام علی بن موسی بن اسماعیل از نوادگان امام کاظم(ع) و از مبلغان آئین امامیه در مصر بود[۶۲] که در غایت به وسیله حکومت بازداشت شد[۶۳] و در زندان از جهان رفت.[۶۴] یک کدام از دیگر از قیام‌ها، قیام اسماعیل بن یوسف از نوادگان امام حسن(ع) که بوسیله حکومت ناکامی خورده و به قتل رسید. حسن بن یوسف اخوی وی و همینطور جعفر بن عیسی از نوادگان عبدالله بن جعفر نیز در‌این اتفاق کشته شدند.[۶۵] حکومت عباسی این قیام‌ها را با عمل‌های امام هادی(ع) در امر می‌دانست؛ به این ترتیب محدودیت‌های مشقت بر امام و پیروانش زور کرد.[۶۶]

عکس العمل با امام حسن عسکری(ع)
حکومت معتز حدود 1‌سال با امامت امام حسن عسکری(ع) هم‌زمان بود.[۴۳] اورده شده او نسبت به امام عسکری(ع) نیز بغض و کینه داشت. به گفته بعضی پژوهشگران حکومت برای به انزوا کشیدن و زیر‌حیث به دست آوردن امام حسن عسکری(ع)، او را آیتم آزار قرار داده[۴۴] و به زندان افکند.[۴۵] معتز از زندان‌بان خویش مراد بود تا بر امام طاقت فرسا گرفته و وی را گزینه اذیت و آزار قرار دهد.[۴۶] نقل شده استدلال دشوار‌گیری وی علم، آوازه و منزلت اجتماعی امام بود و همینطور دانش به اینکه وی بابا امام منتظری میباشد که شیعه ها برای سرنگونی حکومت ظالمان در انتظار وی مسجد امین مشهد می باشند.[۴۷]

طبق ادعای پاره‌ای منابع، معتز تصمیم گرفته بود تا با دسیسه‌ای امام عسکری(ع) را به شهیدشدن برساند.[۴۸] وی به سعید حاجب امرکرد تا امام را به کوفه برده و بدور از دیده عموم، گردنش را بزند؛ البته معتز سه روز پس از این فرمان از خلافت خلع شد و به قتل رسید.[۴۹] نقل شده امام(ع) پیش از وقوع واقعه، خبر کشته شدن معتز را به شیعه‌ها داده بود؛ چنان‌که در جواب به طومار یکی‌از یارانش مطابق اظهار نگرانی از اراده معتز برای قتل حضرت به نتیجه ها شدن فَرَج بعد از سه روز اشاره نمود.[۵۰] به اطمینان بعضی مورخان معتز بوسیله امام عسکری(ع) گزینه نفرین قرار گرفت و از خدا خلاصی از شر و آزار معتز را خواهان شد که بعد از دعای حضرت معتز از خلافت عزل شد.[۵۱]

عکس العمل با شیعه‌ها
موقعیت سیاسی و اجتماعی شیعه ها که از فرصت مأمون عباسی به وقار نسبی رسیده بود، بعد از به حکومت وصال متوکل عباسی مشقت بار شد و آیتم فشار و اقدامات خصمانه قرار گرفتند.[۵۲] این سیاست در حکومت معتز نیز دنبال شد.[۵۳] نقل شده معتز عباسی با شیعه ها بسیار مشقت بار‌گیر بود.[۵۴] ضمن امام هادی(ع) شماری از شیعه ها زیرا ابوهاشم جعفری[۵۵] حسن بن محمد عقیقی، محمد بن ابراهیم عمری[۵۶] و محمد بن علی عطار[۵۷] نیز بوسیله حکومت به زندان افتادند.

نقل شده جعفر بن اسماعیل بن موسی کاظم از مبلغان امامیه در مغرب به وسیله ابن‌اکثر اوقات از کارگزارن معتز به قتل رسید.[۵۸] احمد بن عبدالله از نوادگان امام حسن(ع) نیز به دست عمال خلیفه به قتل رسید و عیسی بن اسماعیل از نوادگان عبدالله بن جعفر در زندان حکومت از عالم رفت.[۵۹] قتل جعفر بن محمد از نوادگان امام سجاد(ع) در ری و ابراهیم بن محمد از نوادگان عباس بن علی(ع) و همینطور وفات احمد بن محمد از نوادگان امام حسن(ع) در زندان مدینه[۶۰] برای مثال اقدامات حکومت معتز علیه شیعه‌ها بود.

قیام‌های منتسب به علویان در طول معتز
در منابع از قیام‌های علویان در طی معتز کلام به بین آمده میباشد[۶۱] یک کدام از آنان قیام علی بن موسی بن اسماعیل از نوادگان امام کاظم(ع) و از مبلغان آئین امامیه در مصر بود[۶۲] که در غایت به وسیله حکومت بازداشت شد[۶۳] و در زندان از جهان رفت.[۶۴] یک کدام از دیگر از قیام‌ها، قیام اسماعیل بن یوسف از نوادگان امام حسن(ع) که بوسیله حکومت ناکامی خورده و به قتل رسید. حسن بن یوسف اخوی وی و همینطور جعفر بن عیسی از نوادگان عبدالله بن جعفر نیز در‌این اتفاق کشته شدند.[۶۵] حکومت عباسی این قیام‌ها را با عمل‌های امام هادی(ع) در امر می‌دانست؛ به این ترتیب محدودیت‌های مشقت بر امام و پیروانش زور کرد.[۶۶]