مجله خبری مساجد

امامزاده محمد ولی
بقاع امامزاده سید محمد والی در راس محله روستای درکه و بر دامنه‌های غربی جای‌دارد. محمد البته از نوادگان زین‌العابدین -امام چهارم شیعه ها دوازده امامی- میباشد. بنای فعلی حرم وی چندان کهن وجود ندارد و حدود ۷۰ متر مربع مساحت داراست. اثرها قدیم این امامزاده مرتبط با محور و نصیب‌هایی از دیوارهای بقاع میباشد. این امامزاده با مساحت حدودی ۸۰ متر مربعی، مشمول حرمی مستطیلی صورت میباشد. این بقاع به جهت مورب بودن کناره‌های آن به صورت هشت ضلعی مسجد امین مشهد میباشد.[۱]
سید محمد والی
او از نوادگان امام سجاد میباشد که در روزگار ولایتعهدی امام علی بن موسی الرضا علیه السلام، به جمهوری اسلامی ایران مسافرت کرده‌میباشد. او در حین مسیر جنبش به سمت کشور ایران، در شهر ری خبر کشته شدن امام علی بن موسی الرضا را می‌شنود به همین جهت،‌ دوستان و آشنایانش، او را به درکه منتقل می‌نمایند. او بعداز فوتش در درکه دفن می شود.[۱][۲]
امامزاده معصوم
زیارتگاه امامزاده معصوم در خیابان قزوین فی مابین گمرک و سه روش آذری در طهران واقع شد‌ه‌است. همینطور امامزاده معصوم اسم محله‌ای از ناحیه ۱۰ شهرداری طهران که در خیابان قزوین تقاطع خیابان برادران شهید عرب (هفت چنار) واقع‌ شده است. صاحب و مالک این آرامگاه از نوادگان امام پنجم شیعه ها محمد باقر هست.[مستلزم منبع]
تاریخچه بقاع
ساختمان این حرم که عمر تاریخی‌اش به زمانٔ صفویه بازمی‌شود بی آلایش و بی پیرایه‌میباشد و گنبد فیروزه‌ای رنگ و کاشیکاری زیبایش که به مدل قول صفویه‌میباشد زینت قسمت این مقبره شده است. بنای امامزاده معصوم در طی فرمانروا عباس به صورت مقبره درآمد. مساحت آن حالا، ۱۲۰۰ متر مربع و مساحت ساختمان با ایوان بیش تر از ۲۰۰۰ متر مربع میباشد. اینک، پروژه فرهنگی، مذهبی و اجتماعی به اسم قمر بنی هاشم در حوالی این امامزاده در حالا تشکیل داد میباشد. درون بقعه و بر روی مرقد امامزاده معصوم، بارگاه خرد و زیبایی جای‌دارد. دو رواق نسبتاً خرد نیز در ضلع شرقی و غربی باطن بقاع وجود دارااست. در حیاط جنوبی دو کتیبه خرد مرمر طرفین درب بقعه نصب شده که یک کدام از در تاریخ ۱۰۴۰ هجری قمری و در دیگری تاریخ ۱۲۴۰ هجری قمری مشهود است که مبنی بر آن بنای اولٔ این مقبره مقارن با سال‌های نخستین سلطنت سلطان صفی بوسیله خواجه محب فرزند حاجی رمضان بریانکی در سال ۱۰۴۰ دستخوش تعمیر و نوسازی شده است؛ اما از کتیبهٔ دوم مشخص میگردد که‌این تعمیر و نوسازی هم بازدارنده انهدام بقاع سابق الذکر نگشته و ۲۰۰ سال بعداز آن، مقبره کنونی به مکان بقاعٔ ویران گردیده گذشته سازه شده است. این سازه در یک‌سری دههٔ اخیر نیز تعدادی توشه گزینه نوسازی قرار گرفته که از آن گزاره می‌اقتدار به نوسازی تراس جنوبی با ردیف‌ها و تیرهای فلزی اشاره کرد. آیینه کاری درون سازه به وسیله محمدرضا نوید به سال ۱۳۷۳ ش جاری ساختن گرفته که بانی آن حاج علی قجر میباشد و در قسمتی از بارگاه مندرج: اصفهان زرگری حسن رشد، قلمزنی اکبر سبزیان و نجاری اخوان تولیدکننده زادگان ساخته شد. این امامزاده دارنده فضای سبز کبیر، زائر سرا، پارکینگ و تجهیزات رفاهی قابل قبولی جهت استعمال زائرین متشخص میباشد. بنای سابق الذکر که از اثر ها زمان صفویه و قاجار میباشد به شماره ۱۹۱۳ جزو اثرها ملی تصویب شده است. این مقبره هم‌فعلا نیز در حالا نوسازی و مرمت میباشد که سازه به ظواهر، جای ‌هایی جهت کتابخانه و تالار اجتماعات و حسینیه در لحاظ گرفته شده است. با اعتنا به فضاهای سبز محیط امام‌زاده معصوم وسیع ترین امامزاده طهران نیز می‌باشد.

امامزاده محمد ولی
بقاع امامزاده سید محمد والی در راس محله روستای درکه و بر دامنه‌های غربی جای‌دارد. محمد البته از نوادگان زین‌العابدین -امام چهارم شیعه ها دوازده امامی- میباشد. بنای فعلی حرم وی چندان کهن وجود ندارد و حدود ۷۰ متر مربع مساحت داراست. اثرها قدیم این امامزاده مرتبط با محور و نصیب‌هایی از دیوارهای بقاع میباشد. این امامزاده با مساحت حدودی ۸۰ متر مربعی، مشمول حرمی مستطیلی صورت میباشد. این بقاع به جهت مورب بودن کناره‌های آن به صورت هشت ضلعی مسجد امین مشهد میباشد.[۱]
سید محمد والی
او از نوادگان امام سجاد میباشد که در روزگار ولایتعهدی امام علی بن موسی الرضا علیه السلام، به جمهوری اسلامی ایران مسافرت کرده‌میباشد. او در حین مسیر جنبش به سمت کشور ایران، در شهر ری خبر کشته شدن امام علی بن موسی الرضا را می‌شنود به همین جهت،‌ دوستان و آشنایانش، او را به درکه منتقل می‌نمایند. او بعداز فوتش در درکه دفن می شود.[۱][۲]
امامزاده معصوم
زیارتگاه امامزاده معصوم در خیابان قزوین فی مابین گمرک و سه روش آذری در طهران واقع شد‌ه‌است. همینطور امامزاده معصوم اسم محله‌ای از ناحیه ۱۰ شهرداری طهران که در خیابان قزوین تقاطع خیابان برادران شهید عرب (هفت چنار) واقع‌ شده است. صاحب و مالک این آرامگاه از نوادگان امام پنجم شیعه ها محمد باقر هست.[مستلزم منبع]
تاریخچه بقاع
ساختمان این حرم که عمر تاریخی‌اش به زمانٔ صفویه بازمی‌شود بی آلایش و بی پیرایه‌میباشد و گنبد فیروزه‌ای رنگ و کاشیکاری زیبایش که به مدل قول صفویه‌میباشد زینت قسمت این مقبره شده است. بنای امامزاده معصوم در طی فرمانروا عباس به صورت مقبره درآمد. مساحت آن حالا، ۱۲۰۰ متر مربع و مساحت ساختمان با ایوان بیش تر از ۲۰۰۰ متر مربع میباشد. اینک، پروژه فرهنگی، مذهبی و اجتماعی به اسم قمر بنی هاشم در حوالی این امامزاده در حالا تشکیل داد میباشد. درون بقعه و بر روی مرقد امامزاده معصوم، بارگاه خرد و زیبایی جای‌دارد. دو رواق نسبتاً خرد نیز در ضلع شرقی و غربی باطن بقاع وجود دارااست. در حیاط جنوبی دو کتیبه خرد مرمر طرفین درب بقعه نصب شده که یک کدام از در تاریخ ۱۰۴۰ هجری قمری و در دیگری تاریخ ۱۲۴۰ هجری قمری مشهود است که مبنی بر آن بنای اولٔ این مقبره مقارن با سال‌های نخستین سلطنت سلطان صفی بوسیله خواجه محب فرزند حاجی رمضان بریانکی در سال ۱۰۴۰ دستخوش تعمیر و نوسازی شده است؛ اما از کتیبهٔ دوم مشخص میگردد که‌این تعمیر و نوسازی هم بازدارنده انهدام بقاع سابق الذکر نگشته و ۲۰۰ سال بعداز آن، مقبره کنونی به مکان بقاعٔ ویران گردیده گذشته سازه شده است. این سازه در یک‌سری دههٔ اخیر نیز تعدادی توشه گزینه نوسازی قرار گرفته که از آن گزاره می‌اقتدار به نوسازی تراس جنوبی با ردیف‌ها و تیرهای فلزی اشاره کرد. آیینه کاری درون سازه به وسیله محمدرضا نوید به سال ۱۳۷۳ ش جاری ساختن گرفته که بانی آن حاج علی قجر میباشد و در قسمتی از بارگاه مندرج: اصفهان زرگری حسن رشد، قلمزنی اکبر سبزیان و نجاری اخوان تولیدکننده زادگان ساخته شد. این امامزاده دارنده فضای سبز کبیر، زائر سرا، پارکینگ و تجهیزات رفاهی قابل قبولی جهت استعمال زائرین متشخص میباشد. بنای سابق الذکر که از اثر ها زمان صفویه و قاجار میباشد به شماره ۱۹۱۳ جزو اثرها ملی تصویب شده است. این مقبره هم‌فعلا نیز در حالا نوسازی و مرمت میباشد که سازه به ظواهر، جای ‌هایی جهت کتابخانه و تالار اجتماعات و حسینیه در لحاظ گرفته شده است. با اعتنا به فضاهای سبز محیط امام‌زاده معصوم وسیع ترین امامزاده طهران نیز می‌باشد.