آذربایجان شرقی مسجد جهانشاه دارای اسم و رسم به مسجد کبود تبریز تحت عنوان یک کدام از اثر ها فاخر دنیا اسلام، بارها دستخوش رویدادها بخش اعظمی گردیده و نوسازیهایی هم که از سال ۱۳۵۴ بر روی آن صورت گرفته، نتوانسته میباشد فیروزهی عالم اسلام را به نام و نشان حقیقی وواقعیاش مجاورت نماید. مسجد سجاد مشهد
واکنش ذوقای و خلا الگوی یکسان برای نوسازی مسجد کبود در تمامیی نقاط آن مشاهده میشود و برای فهم آن، نیاز به تخصص نبوده و حتی گردشگرانی هم که برای تصویب یک عکس مقابل کاشیکاریها میایستند نیز به راحتی بدین مورد پی می برند، گچکاریها و تجدید بناهای نصفه کلیه بر بدن این مسجد خود نمایی مینمایند، به لحاظ میرسد رزرو مسجد سجاد مشهد در هیچ عصرای، نرمافزاری مدون و وقتگیر مدتی از سوی متولیان فرمان برای نوسازی و راز پا نگه داشتن فیروزه عالم اسلام وجود نداشته و گچ کاریهای سپید و بیرابطه به مسجد کبود نتایج کج سلیقگیها در زمانهای متفاوت از سال ۱۳۱۸ تا به امروز میباشد. آدرس مسجد سجاد مشهد
مسجد کبود، به لهجه ترکی آذربایجانی "گوی مچید"، از ابنیه تاریخی پادشاهان قراقویونلو بوده و مکتب و بقاع و کل عمارات ملحق به آن به اسم "ابوالمظفر جهانشاه ابن قرایوسف مظفریه" خوانده میشدهاست؛ حافظ حسین کربلایی تبریزی در کتاب "روضاتالجنان و جناتالجنان" در خصوص مسجد کبود مینویسد: "در درآمد تبریز بجانب شرق که خیابان گویند عمارتی میباشد در کمال لطافت و نیکویی موسوم به مظفریه از مآثر أبولمظفر جهانشاه شاه ابن قرایوسف بن توره مش بن بیرام خواجهی ترکمان و این طبقه را قراقویونلو و بارانی نیز گویند گوییا این عمارت بسعی و اهتمام مقبره متشخص او خاتون جان بیگم أنارالله برهانها سازه گردیده"، این عمارت در سال ۸۷۰ هجری قمری با رسیدگی و سرکاری عزالدین قاپوچی بن ملک (عزالدین پاسبان سلطان) به ایفا رسیده میباشد.
بهروز خامهچی، مورخ و مولفی تبریزی نوشته میباشد: عمارت و متعلقات مظفریه مشمول مسجد و قبه (گنبد) شامخی برای دفن خاتون جان بیگم، فرزندان و شوهرش، خانقاهی میباشد که در باغی مالامال گل و ریحان قرار گرفته و اتاقها و غرفههای تابستانی و زمستانی دارااست و آنهارا محلی برای بیان و تسبیح پروردگار قرار داده و وقف علما و فقها و زهاد متصوفه نموده است و نیز آن مقبره دربرگیرنده قناتی میباشد که متصل به خانقاه ذکر شده میباشد که آن را با گنبدی که بر دهانه آن ساخته و دو حوضی که ذیل آن قبه میباشد، وقف بر جمیع مسلمین نموده است.
مینویسند: جهانشاه به همسر خویش خاتون جان خاتون پر اسم و رسم به بیگم دختر مالک اعظم غیاثالدین ولمله، امرکرد که بقاعای را مشمول ابواب خیرات و مبرات سازه نماید و این حرم در خارج شهر تبریز و دروازه تازه در محله پس کوشک در جایی به اسم "فخر آزاد" ساخته شد، این عمارت مشتمل بر خزینه، مکتب، قنات و خانقاه در زمین لرزهی سال ۱۱۹۳ هجری قمری، ویران شد و ویرانهی این مسجد زمانها در محله خیابان تبریز و شاهراه تبریز-طهران در قبل، ماند، این مسجد دارنده وقفنامه بسیار ارزشمندی میباشد به اسم مصرحالملک که تعداد کثیری از روستاها و باغ ها و مزارع و گرمابهها و قناتها و غیره و ... وقف مظفریه گردیده؛ ساختمان مسجد کبود در ربیعالاول سال ۸۷۰ هجری قمری به نقطه نهایی رسیده و با شمارهی ۱۶۹ به تصویب تاریخی رسیده میباشد، مسجد کبود به انگیزه به عمل رفتن کاشیهای معرق کاری گردیده آبی رنگ و کبود و لاجوردی به اسم فیروزه اسلام آوازه یافته میباشد.
مسجد جهانشاه یا این که گروهی مظفریه در خودکار جهانگردان بدین شکل تعریف گردیده است: جهانشاه در روزگار سلطنت خویش مسجد کبود تبریز را پی جاری شد، این مسجد که مسلما در ۸۷۰ قمری یکی خوبترین مظاهر هنر معماری و کاشیکاری جمهوری اسلامی ایران بود، متاسفانه در ادوار آجل بر تاثیر نزاعها و زمینلرزههای پیاپی بهتدریج رو به ویرانی بنیان، چنانکه فعلا جز رمز درب شمالی بنا شده در کوی خیابان قدیم و مشتی کاشیهای شکسته درونی چیزی از مسجد باقی نمانده میباشد.
مدیریت ادله انجمن هوا داران به جا مانده فرهنگی آذربایجان شرقی و مدرس دانشگاهی معماری کالج هنر اسلامی تبریز با مروری بر موردهای تکوین و دخالتهای مرمتی در مسجد کبود به ایسنا میگوید: دونالد ویلبر در پیشگفتاری کتاب معماری جمهوری اسلامی ایران و توران در زمان تیموری مینویسد که بدبختانه از تبریز عصری ترکمانی که با هرات شاهرخ و سمرقند تیمور برابری می کرد صرفا مسجد کبود باقیمانده میباشد، البته با چرخشی در حوالی این سازه متوجه میشویم که چقدر بدین سازه مداقه می دهیم، مقابل مسجد کبود در پیشین بخشی از جاده ابریشم بود که طهران، اصفهان، ری، مشهد، سمرقند و هرات از این روش به قفقاز و استانبول و بغداد متصل میشد، ولی متاسفانه گسترشهای شهری منجر گردیده است اینجا به طور کامل آشفته به حیث رسد.
دکتر معالج احد نژاد ابراهیمی می افزاید: تیمی مظفریه بعد از تیمهای ارغونیه، غازانیه، رشیدیه، ارگ علیشاه، دمشقیه و اعلائیه تولید گردیده، حافظ حسین کربلایی در کتابش اشاره نموده است که منزل امام آدینه در مقابل مسجد کبود بوده و این موسسه از قنات، خانقاه، کتابخانه و کاروانسرا تشکیلشده بود که باطن گلشن گل ریحان و ریحان قرار داشته و به تازگی قنات این شرکت بوسیله اداره تمام به جا مانده فرهنگی جستجو گردیده است، این شرکت بعد از زلزله ۱۱۹۳ هجری قمری تحت عنوان گورستان استعمال میگردیده و به همین ادله هم به "سوموحلی گلشن" در معنای گلشن استخوان دار مشهور گردیده بود، به عبارتی جایی که موزهی آذربایجان باطن آن ایجاد شده است؛ خیابان کشی سال ۱۳۱۰ منجر شد تا گذر اساسی جایش را به گذر فعلی که صحیح در بر خلاف جهت گذر مهم میباشد، بدهد، بهاین معنا که بخش جلوی مسجد اینک با دقت به حالت گذر، پشت آن محسوب میشود.
مدیرعامل انجمن علاقه مندان به جا مانده فرهنگی آذربایجان شرقی با اشاره به مجال آغاز بازسازی مسجد کبود، خاطرنشان مینماید: تجدید بنا این شرکت از سال ۱۳۱۸ با ساختن دیوارها استارت شد و مبناهای گچی در سال ۱۳۵۴ خارج آورده شد؛ رمز درب مسجد کبود به احتمال زیاد و بر پایه ی مستندات، در موزهی توپ قاپی ترکیه جای دارد، چراکه گفته میشود هنگام حملهی عثمانیها اثراتی مشتمل بر قرآنی به دست نوشته حضرت علی (ع)، رمز درب مسجد کبود و اشیایی از دستهی حسن سلطان را به یار خودشان بردند.
آذربایجان شرقی مسجد جهانشاه دارای اسم و رسم به مسجد کبود تبریز تحت عنوان یک کدام از اثر ها فاخر دنیا اسلام، بارها دستخوش رویدادها بخش اعظمی گردیده و نوسازیهایی هم که از سال ۱۳۵۴ بر روی آن صورت گرفته، نتوانسته میباشد فیروزهی عالم اسلام را به نام و نشان حقیقی وواقعیاش مجاورت نماید. مسجد سجاد مشهد
واکنش ذوقای و خلا الگوی یکسان برای نوسازی مسجد کبود در تمامیی نقاط آن مشاهده میشود و برای فهم آن، نیاز به تخصص نبوده و حتی گردشگرانی هم که برای تصویب یک عکس مقابل کاشیکاریها میایستند نیز به راحتی بدین مورد پی می برند، گچکاریها و تجدید بناهای نصفه کلیه بر بدن این مسجد خود نمایی مینمایند، به لحاظ میرسد رزرو مسجد سجاد مشهد در هیچ عصرای، نرمافزاری مدون و وقتگیر مدتی از سوی متولیان فرمان برای نوسازی و راز پا نگه داشتن فیروزه عالم اسلام وجود نداشته و گچ کاریهای سپید و بیرابطه به مسجد کبود نتایج کج سلیقگیها در زمانهای متفاوت از سال ۱۳۱۸ تا به امروز میباشد. آدرس مسجد سجاد مشهد
مسجد کبود، به لهجه ترکی آذربایجانی "گوی مچید"، از ابنیه تاریخی پادشاهان قراقویونلو بوده و مکتب و بقاع و کل عمارات ملحق به آن به اسم "ابوالمظفر جهانشاه ابن قرایوسف مظفریه" خوانده میشدهاست؛ حافظ حسین کربلایی تبریزی در کتاب "روضاتالجنان و جناتالجنان" در خصوص مسجد کبود مینویسد: "در درآمد تبریز بجانب شرق که خیابان گویند عمارتی میباشد در کمال لطافت و نیکویی موسوم به مظفریه از مآثر أبولمظفر جهانشاه شاه ابن قرایوسف بن توره مش بن بیرام خواجهی ترکمان و این طبقه را قراقویونلو و بارانی نیز گویند گوییا این عمارت بسعی و اهتمام مقبره متشخص او خاتون جان بیگم أنارالله برهانها سازه گردیده"، این عمارت در سال ۸۷۰ هجری قمری با رسیدگی و سرکاری عزالدین قاپوچی بن ملک (عزالدین پاسبان سلطان) به ایفا رسیده میباشد.
بهروز خامهچی، مورخ و مولفی تبریزی نوشته میباشد: عمارت و متعلقات مظفریه مشمول مسجد و قبه (گنبد) شامخی برای دفن خاتون جان بیگم، فرزندان و شوهرش، خانقاهی میباشد که در باغی مالامال گل و ریحان قرار گرفته و اتاقها و غرفههای تابستانی و زمستانی دارااست و آنهارا محلی برای بیان و تسبیح پروردگار قرار داده و وقف علما و فقها و زهاد متصوفه نموده است و نیز آن مقبره دربرگیرنده قناتی میباشد که متصل به خانقاه ذکر شده میباشد که آن را با گنبدی که بر دهانه آن ساخته و دو حوضی که ذیل آن قبه میباشد، وقف بر جمیع مسلمین نموده است.
مینویسند: جهانشاه به همسر خویش خاتون جان خاتون پر اسم و رسم به بیگم دختر مالک اعظم غیاثالدین ولمله، امرکرد که بقاعای را مشمول ابواب خیرات و مبرات سازه نماید و این حرم در خارج شهر تبریز و دروازه تازه در محله پس کوشک در جایی به اسم "فخر آزاد" ساخته شد، این عمارت مشتمل بر خزینه، مکتب، قنات و خانقاه در زمین لرزهی سال ۱۱۹۳ هجری قمری، ویران شد و ویرانهی این مسجد زمانها در محله خیابان تبریز و شاهراه تبریز-طهران در قبل، ماند، این مسجد دارنده وقفنامه بسیار ارزشمندی میباشد به اسم مصرحالملک که تعداد کثیری از روستاها و باغ ها و مزارع و گرمابهها و قناتها و غیره و ... وقف مظفریه گردیده؛ ساختمان مسجد کبود در ربیعالاول سال ۸۷۰ هجری قمری به نقطه نهایی رسیده و با شمارهی ۱۶۹ به تصویب تاریخی رسیده میباشد، مسجد کبود به انگیزه به عمل رفتن کاشیهای معرق کاری گردیده آبی رنگ و کبود و لاجوردی به اسم فیروزه اسلام آوازه یافته میباشد.
مسجد جهانشاه یا این که گروهی مظفریه در خودکار جهانگردان بدین شکل تعریف گردیده است: جهانشاه در روزگار سلطنت خویش مسجد کبود تبریز را پی جاری شد، این مسجد که مسلما در ۸۷۰ قمری یکی خوبترین مظاهر هنر معماری و کاشیکاری جمهوری اسلامی ایران بود، متاسفانه در ادوار آجل بر تاثیر نزاعها و زمینلرزههای پیاپی بهتدریج رو به ویرانی بنیان، چنانکه فعلا جز رمز درب شمالی بنا شده در کوی خیابان قدیم و مشتی کاشیهای شکسته درونی چیزی از مسجد باقی نمانده میباشد.
مدیریت ادله انجمن هوا داران به جا مانده فرهنگی آذربایجان شرقی و مدرس دانشگاهی معماری کالج هنر اسلامی تبریز با مروری بر موردهای تکوین و دخالتهای مرمتی در مسجد کبود به ایسنا میگوید: دونالد ویلبر در پیشگفتاری کتاب معماری جمهوری اسلامی ایران و توران در زمان تیموری مینویسد که بدبختانه از تبریز عصری ترکمانی که با هرات شاهرخ و سمرقند تیمور برابری می کرد صرفا مسجد کبود باقیمانده میباشد، البته با چرخشی در حوالی این سازه متوجه میشویم که چقدر بدین سازه مداقه می دهیم، مقابل مسجد کبود در پیشین بخشی از جاده ابریشم بود که طهران، اصفهان، ری، مشهد، سمرقند و هرات از این روش به قفقاز و استانبول و بغداد متصل میشد، ولی متاسفانه گسترشهای شهری منجر گردیده است اینجا به طور کامل آشفته به حیث رسد.
دکتر معالج احد نژاد ابراهیمی می افزاید: تیمی مظفریه بعد از تیمهای ارغونیه، غازانیه، رشیدیه، ارگ علیشاه، دمشقیه و اعلائیه تولید گردیده، حافظ حسین کربلایی در کتابش اشاره نموده است که منزل امام آدینه در مقابل مسجد کبود بوده و این موسسه از قنات، خانقاه، کتابخانه و کاروانسرا تشکیلشده بود که باطن گلشن گل ریحان و ریحان قرار داشته و به تازگی قنات این شرکت بوسیله اداره تمام به جا مانده فرهنگی جستجو گردیده است، این شرکت بعد از زلزله ۱۱۹۳ هجری قمری تحت عنوان گورستان استعمال میگردیده و به همین ادله هم به "سوموحلی گلشن" در معنای گلشن استخوان دار مشهور گردیده بود، به عبارتی جایی که موزهی آذربایجان باطن آن ایجاد شده است؛ خیابان کشی سال ۱۳۱۰ منجر شد تا گذر اساسی جایش را به گذر فعلی که صحیح در بر خلاف جهت گذر مهم میباشد، بدهد، بهاین معنا که بخش جلوی مسجد اینک با دقت به حالت گذر، پشت آن محسوب میشود.
مدیرعامل انجمن علاقه مندان به جا مانده فرهنگی آذربایجان شرقی با اشاره به مجال آغاز بازسازی مسجد کبود، خاطرنشان مینماید: تجدید بنا این شرکت از سال ۱۳۱۸ با ساختن دیوارها استارت شد و مبناهای گچی در سال ۱۳۵۴ خارج آورده شد؛ رمز درب مسجد کبود به احتمال زیاد و بر پایه ی مستندات، در موزهی توپ قاپی ترکیه جای دارد، چراکه گفته میشود هنگام حملهی عثمانیها اثراتی مشتمل بر قرآنی به دست نوشته حضرت علی (ع)، رمز درب مسجد کبود و اشیایی از دستهی حسن سلطان را به یار خودشان بردند.

چگونه هزینههای برگزاری مراسم در مسجد را مدیریت کنیم؟