او‌لین دسته انگلیسی که برای احداث پالایشگاه مسجد سجاد مشهد به آبادان آمدند پرسنل پالایشگاه رانگون برمه(میانمار) بودند. این دسته باخود یک گردآوری دستیار به آبادان آوردند که عمدتا رانگونی الاصل و مسلمان اهل سنت بودند به همین حیث بعداز ورود خویش به آبادان درصدد احداث یک مسجد بر آمدند که با موافقت پالایشگاه روبرو شد و براین اساس رزرو مسجد سجاد مشهد مسجد"رَنگونی‌ها" در سال 1921م (1300ه.ش) نسبتاً اواخر زمان قاجار در حاشیه دریا اروندرود(مرز آبی‌رنگ کشور‌ایران و عراق) و روبروی محله‌ی سیکلین تاسیس شد.
به نقل از خبرگزاری برنا از آبادان، عمر آمیزش فرهنگی کشور ایران آدرس مسجد سجاد مشهد و هند به هزاران سال پیش، به فرصت تکوین کتاب ها مقدس ودا(کتاب ها مقدس هندوان) و تدوین کتاب اوستا(کتاب مقدس ایرانیان باستان) گشوده می گردد.
این آمیزش و پیوندها فرهنگی در زمان تاریخ ادامه یافت و ما بعد از ورود شماره تلفن مسجد سجاد مشهد اسلام نیز شاهد ارتباط ها ارزنده‌ای بودیم که نتیجه ها آن اثر ها بی‌نظیر هنری و شاهکارهای پر رنگ‌ی معماری میباشد. رابطه ها کشور ایران و هند به حدی عمیق و پهناور میباشد که شاید بتوان به نترسی داعیه کرد که هیچ دو مرزوبوم و دو ملتی در حین تاریخ و پهنا جغرافیا روابطی اینگونه کلان، ژرف و وقتگیر نداشته اند.
معماری"هندو – اسلامی" نیز فرزند همین آمیزش میباشد. این معماری را گاه با اسم"هندو – اهل ایران" نیز میخوانند، به دلیل آن که هندی‌ها، اسلام خویش را از ایرانیان پذیرفتند و حرمت و شانی را که خط و گویش عربی تحت عنوان یک تمدن شرعی در کشور‌ایران دارااست، هندی‌های مسلمان برای خط و لهجه فارسی قایلند.
هجرت زیاد ایرانیان به هند سبب ساز اثر بسیار زیاد هنر کشور ایران بر هند و بر عکس گردیده‌است. اما اثر پذیری هنر معماری هند از جمهوری اسلامی ایران بسیار مشهود‌خیس می باشد و از مثال‌های بسیار بارز آن بنای تاج محل میباشد. ولی در پاره‌ای مفاد نیز بناهای جانور در خاک کشور ایران بدلیل هجرت هندی ها به کشور ایران مانند فرصت حضور انگلیسی ها در خوزستان به جهت استحصال نفت و تاسیس پالایشگاه، از معماری هند اثر پذیرفته‌اند که بنای"رنگونی‌ها" از این قبیل مفاد هست.
مخلوط دو مدرسه(هند و کشور ایران) در حرفه معماری از تمامی‌ی(هنرها) نمایان‌خیس میباشد. مسلمان‌ها که مغایر آیین حنیف نگارگری و پیکرنگاری را حرام می‌شمردند در هندوستان نازکی ذوق‌ی فطری و لطافت سلیقه خدادادی را در ساختن عمارت‌های رفیع و حجاری‌های بدیع و طرح‌ها و نقش‌های هندسی جلوه گر ساختند.
قرینه‌سازی، حجاری، مخلوط خطوط افقی و عمودی، بکارگیری نمادهای مذهبی و آیینی در ساختمان‌های این فرصت غالبا مطابقت و همخوانی با هدف ها معماران قرن ها وسطایی میباشد. در تاریخ فرهنگ هند به اشاره آمده میباشد که عموم به خویش زحمت تشکیل داد منزل‌های با شکوه نمی‌دادند البته هنر خویش را خادم روحانیون و خدایان می‌کردند و این از مهم‌ترین دلایل فراوانی تعدد بناهای بجا باقی مانده‌ی مذهبی در هندوستان میباشد.
از اواخر قرن 17 به سپس نوعی مدل معماری در هند توسعه و گسترش یافت که از معماری"گورکانی" ناشی گردیده بود و روز‌به‌روز بیشتر از دربار گورکانی جداگانه می شد. حامیان پرنفوذ نو معماری آن گروهی از حاکمان ایتالیا بودند که مخالفت خودشان با گورکانیان را توسط‌ی پیروی از روش‌ی معاش و معماری آنان اظهار می‌کردند. مثال‌ی معمول این مدل طرز تزیین با گل‌های زیاد میباشد که ترجیحا از صورت‌های پیازی صورت و کاربرد روز افزون آهک‌بری یا این که گچ‌بری در آن استعمال می شد. موادتشکیل دهنده مهم این مدل از نوعی فرهنگ و تمدن معماری ناشی گردیده بود که در زمان ی پادشاه عالم پیشرفته؛ ردیف‌ها، میله‌ها و گل تیم‌هایی نرده‌ای صورت، محور‌ی ردیف‌ها و سرستون‌هایی با صورت گیاهی، قوس‌های یک‌سری پره ایی، گنبدهای پیازی صورت، سقف‌های بنگاله‌ای، قرنیزها و طاق‌هایی که همگی آن‌ها با نقوش مجلل بکار می رفت و در اشکال بناها و در ساختمان‌های خرد، کاخ‌ها، بناهای دفاعی، مساجد، حرم‌ها و معابد گزینه به کار گیری قرار می‌گرفت.
اکثر این تزیینات در بنای رنگونی‌ها به دیده میخورند. محور ستونه‌ها و سرستون‌هایی با صورت گیاهی به صورت نیم ردیف در دو طرف قوس‌های همه بازشوها، قوس های یک‌سری پره‌ای در بالای تمامی بازشوها و محراب سازه و گنبدهای پیازی صورت بر روی کلیه‌ی مناره‌های بنای رنگونی‌ها به‌شکل بسیار خوشگل و هماهنگی به کارگیری شد‌ه‌اند.
اولی مجموعه انگلیسی که برای احداث پالایشگاه به آبادان آمدند پرسنل پالایشگاه رانگون برمه(میانمار) بودند. این تیم باخود یک جمع دستیار به آبادان آوردند که عمدتا رانگونی الاصل و مسلمان اهل سنت بودند به همین حیث بعد از ورود خویش به آبادان درصدد احداث یک مسجد بر آمدند که با موافقت پالایشگاه روبرو شد و بنابراین مسجد"رَنگونی‌ها" در سال 1921م (1300ه.ش) تقریبا اواخر روزگار قاجار در کنار دریا اروندرود(مرز آبی رنگ کشور ایران و عراق) و روبروی محله‌ی سیکلین تاسیس شد.
او‌لین دسته انگلیسی که برای احداث پالایشگاه مسجد سجاد مشهد به آبادان آمدند پرسنل پالایشگاه رانگون برمه(میانمار) بودند. این دسته باخود یک گردآوری دستیار به آبادان آوردند که عمدتا رانگونی الاصل و مسلمان اهل سنت بودند به همین حیث بعداز ورود خویش به آبادان درصدد احداث یک مسجد بر آمدند که با موافقت پالایشگاه روبرو شد و براین اساس رزرو مسجد سجاد مشهد مسجد"رَنگونی‌ها" در سال 1921م (1300ه.ش) نسبتاً اواخر زمان قاجار در حاشیه دریا اروندرود(مرز آبی‌رنگ کشور‌ایران و عراق) و روبروی محله‌ی سیکلین تاسیس شد.
به نقل از خبرگزاری برنا از آبادان، عمر آمیزش فرهنگی کشور ایران آدرس مسجد سجاد مشهد و هند به هزاران سال پیش، به فرصت تکوین کتاب ها مقدس ودا(کتاب ها مقدس هندوان) و تدوین کتاب اوستا(کتاب مقدس ایرانیان باستان) گشوده می گردد.
این آمیزش و پیوندها فرهنگی در زمان تاریخ ادامه یافت و ما بعد از ورود شماره تلفن مسجد سجاد مشهد اسلام نیز شاهد ارتباط ها ارزنده‌ای بودیم که نتیجه ها آن اثر ها بی‌نظیر هنری و شاهکارهای پر رنگ‌ی معماری میباشد. رابطه ها کشور ایران و هند به حدی عمیق و پهناور میباشد که شاید بتوان به نترسی داعیه کرد که هیچ دو مرزوبوم و دو ملتی در حین تاریخ و پهنا جغرافیا روابطی اینگونه کلان، ژرف و وقتگیر نداشته اند.
معماری"هندو – اسلامی" نیز فرزند همین آمیزش میباشد. این معماری را گاه با اسم"هندو – اهل ایران" نیز میخوانند، به دلیل آن که هندی‌ها، اسلام خویش را از ایرانیان پذیرفتند و حرمت و شانی را که خط و گویش عربی تحت عنوان یک تمدن شرعی در کشور‌ایران دارااست، هندی‌های مسلمان برای خط و لهجه فارسی قایلند.
هجرت زیاد ایرانیان به هند سبب ساز اثر بسیار زیاد هنر کشور ایران بر هند و بر عکس گردیده‌است. اما اثر پذیری هنر معماری هند از جمهوری اسلامی ایران بسیار مشهود‌خیس می باشد و از مثال‌های بسیار بارز آن بنای تاج محل میباشد. ولی در پاره‌ای مفاد نیز بناهای جانور در خاک کشور ایران بدلیل هجرت هندی ها به کشور ایران مانند فرصت حضور انگلیسی ها در خوزستان به جهت استحصال نفت و تاسیس پالایشگاه، از معماری هند اثر پذیرفته‌اند که بنای"رنگونی‌ها" از این قبیل مفاد هست.
مخلوط دو مدرسه(هند و کشور ایران) در حرفه معماری از تمامی‌ی(هنرها) نمایان‌خیس میباشد. مسلمان‌ها که مغایر آیین حنیف نگارگری و پیکرنگاری را حرام می‌شمردند در هندوستان نازکی ذوق‌ی فطری و لطافت سلیقه خدادادی را در ساختن عمارت‌های رفیع و حجاری‌های بدیع و طرح‌ها و نقش‌های هندسی جلوه گر ساختند.
قرینه‌سازی، حجاری، مخلوط خطوط افقی و عمودی، بکارگیری نمادهای مذهبی و آیینی در ساختمان‌های این فرصت غالبا مطابقت و همخوانی با هدف ها معماران قرن ها وسطایی میباشد. در تاریخ فرهنگ هند به اشاره آمده میباشد که عموم به خویش زحمت تشکیل داد منزل‌های با شکوه نمی‌دادند البته هنر خویش را خادم روحانیون و خدایان می‌کردند و این از مهم‌ترین دلایل فراوانی تعدد بناهای بجا باقی مانده‌ی مذهبی در هندوستان میباشد.
از اواخر قرن 17 به سپس نوعی مدل معماری در هند توسعه و گسترش یافت که از معماری"گورکانی" ناشی گردیده بود و روز‌به‌روز بیشتر از دربار گورکانی جداگانه می شد. حامیان پرنفوذ نو معماری آن گروهی از حاکمان ایتالیا بودند که مخالفت خودشان با گورکانیان را توسط‌ی پیروی از روش‌ی معاش و معماری آنان اظهار می‌کردند. مثال‌ی معمول این مدل طرز تزیین با گل‌های زیاد میباشد که ترجیحا از صورت‌های پیازی صورت و کاربرد روز افزون آهک‌بری یا این که گچ‌بری در آن استعمال می شد. موادتشکیل دهنده مهم این مدل از نوعی فرهنگ و تمدن معماری ناشی گردیده بود که در زمان ی پادشاه عالم پیشرفته؛ ردیف‌ها، میله‌ها و گل تیم‌هایی نرده‌ای صورت، محور‌ی ردیف‌ها و سرستون‌هایی با صورت گیاهی، قوس‌های یک‌سری پره ایی، گنبدهای پیازی صورت، سقف‌های بنگاله‌ای، قرنیزها و طاق‌هایی که همگی آن‌ها با نقوش مجلل بکار می رفت و در اشکال بناها و در ساختمان‌های خرد، کاخ‌ها، بناهای دفاعی، مساجد، حرم‌ها و معابد گزینه به کار گیری قرار می‌گرفت.
اکثر این تزیینات در بنای رنگونی‌ها به دیده میخورند. محور ستونه‌ها و سرستون‌هایی با صورت گیاهی به صورت نیم ردیف در دو طرف قوس‌های همه بازشوها، قوس های یک‌سری پره‌ای در بالای تمامی بازشوها و محراب سازه و گنبدهای پیازی صورت بر روی کلیه‌ی مناره‌های بنای رنگونی‌ها به‌شکل بسیار خوشگل و هماهنگی به کارگیری شد‌ه‌اند.
اولی مجموعه انگلیسی که برای احداث پالایشگاه به آبادان آمدند پرسنل پالایشگاه رانگون برمه(میانمار) بودند. این تیم باخود یک جمع دستیار به آبادان آوردند که عمدتا رانگونی الاصل و مسلمان اهل سنت بودند به همین حیث بعد از ورود خویش به آبادان درصدد احداث یک مسجد بر آمدند که با موافقت پالایشگاه روبرو شد و بنابراین مسجد"رَنگونی‌ها" در سال 1921م (1300ه.ش) تقریبا اواخر روزگار قاجار در کنار دریا اروندرود(مرز آبی رنگ کشور ایران و عراق) و روبروی محله‌ی سیکلین تاسیس شد.
چگونه هزینههای برگزاری مراسم در مسجد را مدیریت کنیم؟