مجله خبری مساجد

قتل ابومسلم
ابو مسلم خراسانی از رقیبان منصور به شمار می‌آمد و از فرصت سفاح دربین آن دو کدورت ساخت‌و‌ساز گردیده و از طرفی توان فراوان ابومسلم مایه نگرانی دستگاه خلافت گردیده بود. از این رو منصور در سال ۱۳۷ق ابومسلم را به قتل رساند.[۲۲] قتل ابومسلم برای منصور بسیار گران به پایان رسید به دلیل آنکه ابومسلم رهبر سیاسی نظامی و حتی پیشوای فقهی خراسانیان محسوب می شد و در حین منصور و بعداز وی، قیام‌­های اکثری در خونخواهی وی شکل گرفت که عواقب و ایرادات اکثری برای عباسیان به وجود مسجد سجاد مشهد آورد.[۲۳]

ایجاد کرد بغداد
ساختن شهر بغداد از مهم ترین شغل های منصور بود. عباسیان از مجال به حکومت وصال خویش به بازه زمانی سیزده سال، سوای پایتخت بودند تا اینکه بغداد را سازه نهادند. منصور در ساختن این شهر علت‌های سیاسی، نظامی، انتقادی و آب و هوایی رزرو مسجد سجاد مشهد داشت.[۲۴]

او ساختن پایتخت را در سال ۱۴۵ق استارت کرد و هزاران کارکنان، صنعتگر، نجار و آهنگر از شهرهای گوناگون را استخدام کرد. شغل ساختن بغداد چهار سال زمان برد و در ۱۴۹ق نقطه نهایی آدرس مسجد سجاد مشهد یافت.[۲۵]

قیام‌ها بر ضد وی
کودتا عمویش عبدالله
هم‌زمان با روی عمل داخل شدن منصور، عموی وی عبدالله بن علی در صدد وصال به خلافت بود. او که نقش بسزایی در استواری اساس‌های توان بنی عباس اعمال کرده بود، انتظار داشت که بعداز سفاح به خلافت رسد. او که به امر سفاح با لشکری بلندمرتبه به شام رفته و مهیا نزاع با عموم این حیطه بود، بعداز شنیدن خبر فوت سفاح بی­‌تفکر گروهی از نزدیکان و فرماندهان سپاه خود را بدون چاره کرد مدرک دهند که سفاح او را به ولیعهدی برگزیده میباشد[۲۶] و لذا عموم شام با وی بیعت کردند. منصور در قبال این خطر دورازشوخی، ابومسلم خراسانی را با وجود کینه‌ای که از وی داشت به مبارزه عبدالله ارسال کرد تا بدین وسیله از دست هر دو یا این که دستکم یکی‌از آن‌ها نجات یابد. ابومسلم با زیرکی سیاسی و نظامی بر عبدالله موفق شد و عبدالله به سمت بصره گریز کرد و ابعاد در زندان منصور شماره تلفن مسجد سجاد مشهد کشته شد.[مستلزم منبع]

قیام نفس زکیه
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: قیام نفس زکیه
قیام نفس زکیه، اولیه قیام علویان علیه خلافت بنی عباس بود. بعداز عهدوپیمان‌شکنی عباسیان در تفویض خلافت به نفس زکیه،(از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) که با وی تحت عنوان مهدی، بیعت گردیده بود) وی در سال ۱۴۵ق در شهر مدینه علیه منصور عباسی قیام کرد اما عاقبت به یاروهمدم بخش اعظمی از طرفدارانش کشته شد.[مستلزم منبع]

قیام ابراهیم بن عبدالله
نوشته‌علمیٔ اساسی: قیام ابراهیم بن عبدالله
قیام ابراهیم بن عبدالله دو‌مین قیام علویان علیه خلافت بنی عباس بود. ابراهیم که از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) بود، بعداز اخوی خویش نفس زکیه در قبال منصور عباسی در بصره قیام کرد. درین قیام توده متعددی از زیدیان، معتزلیان و تنی چند از فقهای بنام کمپانی داشتند ولی در غایت قیام به فیض نرسید و ابراهیم در سال ۱۴۵ق در ناحیه باخمرا در حوالی کوفه کشته شد.[مستلزم منبع]

بقیه
قیام سنباد
قیام سنباد برای مثال اولی جنبش‌هایی بود که پیرو قتل ابومسلم صورت گرفت. اما خونخواهی ابومسلم برای سنباد عذر‌ای بیش عدم وجود. او به‌دنبال آن بود که با به کارگیری از پر نمک و احساسات ملی و مذهبی تیم‌های متفاوت، سیادت عرب و اسلام را از بین بردارد و خلافت عباسی را با انتقام خون ابومسلم نابود نماید. او در پیکار با عاملان خلیفه ناکامی خورد و سرش را برای خلیفه کادو بردند.[مستلزم منبع]

قیام اسحاق رخنه‌
اسحاق سوراخ از سایر مدعیان خونخواهی ابومسلم بود که در زمینه‌ی اصل و نسب وی شک وتردید وجود داراست. به حیث میرسد وی نیز مانند سنباد طرفدار تمایل‌های مانوی و زرتشتی بود. نهضت اسحاق شکاف دوام نداشت اما موضوع قابل قبولی برای قیام سفید جامگان که مطرح ترین مدعیان خون ابومسلم بودند آماده کرد.[مستلزم منبع]

تکان راوندیه
از مهم‌ترین حرکت‌هایی میباشد که در انتقام از ابومسلم صورت گرفت. راوندیان دارنده اعتقادات مذهبی التقاطی بودند و در حالی که ظاهراً از عشق و علاقه به منصور عباسی دم می‌زدند، در صدد سرنگون کردن وی بودند. آن‌ها بیشتر از هم محلی خراسان تبارک بودند و می‌خواستند همان گونه که منصور، ابومسلم را غافلگیر کرد و فریب بخشید، آن‌ها نیز با ادعای عشق و علاقه به منصور او‌را به قتل برسانند.[مستلزم منبع]

از سایر کودتا‌های این زمان می‌اقتدار به کودتا استاذیس (از مجوسان خراسان که خویش را موعود زرتشت می‌دانست و ادعای پیامبری داشت) و کودتا‌های خوارج اشاره نمود که با سرکوبی بوسیله لشکریان خلیفه نقطه پايان یافت.[۲۷]

قتل ابومسلم
ابو مسلم خراسانی از رقیبان منصور به شمار می‌آمد و از فرصت سفاح دربین آن دو کدورت ساخت‌و‌ساز گردیده و از طرفی توان فراوان ابومسلم مایه نگرانی دستگاه خلافت گردیده بود. از این رو منصور در سال ۱۳۷ق ابومسلم را به قتل رساند.[۲۲] قتل ابومسلم برای منصور بسیار گران به پایان رسید به دلیل آنکه ابومسلم رهبر سیاسی نظامی و حتی پیشوای فقهی خراسانیان محسوب می شد و در حین منصور و بعداز وی، قیام‌­های اکثری در خونخواهی وی شکل گرفت که عواقب و ایرادات اکثری برای عباسیان به وجود مسجد سجاد مشهد آورد.[۲۳]

ایجاد کرد بغداد
ساختن شهر بغداد از مهم ترین شغل های منصور بود. عباسیان از مجال به حکومت وصال خویش به بازه زمانی سیزده سال، سوای پایتخت بودند تا اینکه بغداد را سازه نهادند. منصور در ساختن این شهر علت‌های سیاسی، نظامی، انتقادی و آب و هوایی رزرو مسجد سجاد مشهد داشت.[۲۴]

او ساختن پایتخت را در سال ۱۴۵ق استارت کرد و هزاران کارکنان، صنعتگر، نجار و آهنگر از شهرهای گوناگون را استخدام کرد. شغل ساختن بغداد چهار سال زمان برد و در ۱۴۹ق نقطه نهایی آدرس مسجد سجاد مشهد یافت.[۲۵]

قیام‌ها بر ضد وی
کودتا عمویش عبدالله
هم‌زمان با روی عمل داخل شدن منصور، عموی وی عبدالله بن علی در صدد وصال به خلافت بود. او که نقش بسزایی در استواری اساس‌های توان بنی عباس اعمال کرده بود، انتظار داشت که بعداز سفاح به خلافت رسد. او که به امر سفاح با لشکری بلندمرتبه به شام رفته و مهیا نزاع با عموم این حیطه بود، بعداز شنیدن خبر فوت سفاح بی­‌تفکر گروهی از نزدیکان و فرماندهان سپاه خود را بدون چاره کرد مدرک دهند که سفاح او را به ولیعهدی برگزیده میباشد[۲۶] و لذا عموم شام با وی بیعت کردند. منصور در قبال این خطر دورازشوخی، ابومسلم خراسانی را با وجود کینه‌ای که از وی داشت به مبارزه عبدالله ارسال کرد تا بدین وسیله از دست هر دو یا این که دستکم یکی‌از آن‌ها نجات یابد. ابومسلم با زیرکی سیاسی و نظامی بر عبدالله موفق شد و عبدالله به سمت بصره گریز کرد و ابعاد در زندان منصور شماره تلفن مسجد سجاد مشهد کشته شد.[مستلزم منبع]

قیام نفس زکیه
نوشته‌ی علمیٔ اساسی: قیام نفس زکیه
قیام نفس زکیه، اولیه قیام علویان علیه خلافت بنی عباس بود. بعداز عهدوپیمان‌شکنی عباسیان در تفویض خلافت به نفس زکیه،(از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) که با وی تحت عنوان مهدی، بیعت گردیده بود) وی در سال ۱۴۵ق در شهر مدینه علیه منصور عباسی قیام کرد اما عاقبت به یاروهمدم بخش اعظمی از طرفدارانش کشته شد.[مستلزم منبع]

قیام ابراهیم بن عبدالله
نوشته‌علمیٔ اساسی: قیام ابراهیم بن عبدالله
قیام ابراهیم بن عبدالله دو‌مین قیام علویان علیه خلافت بنی عباس بود. ابراهیم که از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) بود، بعداز اخوی خویش نفس زکیه در قبال منصور عباسی در بصره قیام کرد. درین قیام توده متعددی از زیدیان، معتزلیان و تنی چند از فقهای بنام کمپانی داشتند ولی در غایت قیام به فیض نرسید و ابراهیم در سال ۱۴۵ق در ناحیه باخمرا در حوالی کوفه کشته شد.[مستلزم منبع]

بقیه
قیام سنباد
قیام سنباد برای مثال اولی جنبش‌هایی بود که پیرو قتل ابومسلم صورت گرفت. اما خونخواهی ابومسلم برای سنباد عذر‌ای بیش عدم وجود. او به‌دنبال آن بود که با به کارگیری از پر نمک و احساسات ملی و مذهبی تیم‌های متفاوت، سیادت عرب و اسلام را از بین بردارد و خلافت عباسی را با انتقام خون ابومسلم نابود نماید. او در پیکار با عاملان خلیفه ناکامی خورد و سرش را برای خلیفه کادو بردند.[مستلزم منبع]

قیام اسحاق رخنه‌
اسحاق سوراخ از سایر مدعیان خونخواهی ابومسلم بود که در زمینه‌ی اصل و نسب وی شک وتردید وجود داراست. به حیث میرسد وی نیز مانند سنباد طرفدار تمایل‌های مانوی و زرتشتی بود. نهضت اسحاق شکاف دوام نداشت اما موضوع قابل قبولی برای قیام سفید جامگان که مطرح ترین مدعیان خون ابومسلم بودند آماده کرد.[مستلزم منبع]

تکان راوندیه
از مهم‌ترین حرکت‌هایی میباشد که در انتقام از ابومسلم صورت گرفت. راوندیان دارنده اعتقادات مذهبی التقاطی بودند و در حالی که ظاهراً از عشق و علاقه به منصور عباسی دم می‌زدند، در صدد سرنگون کردن وی بودند. آن‌ها بیشتر از هم محلی خراسان تبارک بودند و می‌خواستند همان گونه که منصور، ابومسلم را غافلگیر کرد و فریب بخشید، آن‌ها نیز با ادعای عشق و علاقه به منصور او‌را به قتل برسانند.[مستلزم منبع]

از سایر کودتا‌های این زمان می‌اقتدار به کودتا استاذیس (از مجوسان خراسان که خویش را موعود زرتشت می‌دانست و ادعای پیامبری داشت) و کودتا‌های خوارج اشاره نمود که با سرکوبی بوسیله لشکریان خلیفه نقطه پايان یافت.[۲۷]